Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2009

βυζάντιο , χριστιανισμός & αρχαιοελληνικός πολιτισμός




Ο Χριστιανισμός αναγνωρίστηκε ως επίσημη θρησκεία του Βυζαντίου κατά τη βασιλεία του Θεοδόσιου.

Στις 27 Φεβρουαρίου του 380 αναγνώρισε τον Χριστιανισμό ως την επίσημη θρησκεία της αυτοκρατορίας δηλώνοντας «επιθυμούμε όλα τα διάφορα υπήκοα έθνη [...] να ακολουθούν την Θρησκεία που παραδόθηκε στους Ρωμαίους από τον άγιο απόστολο Πέτρο» και στις 8 Νοεμβρίου του 392 έθεσε εκτός νόμου τις αρχαίες θρησκείες.

Στις 2 Μαΐου του 381 εξέδωσε το λεγόμενο «έδικτο κατά των αποστατών»με το οποίο τιμωρούσε με πλήρη στέρηση δικαιωμάτων δικαιοπραξίας όλους τους πρώην χριστιανούς που επέστρεφαν στην Εθνική Θρησκεία.

Στις 21 Δεκεμβρίου του 382 απαγόρευσε με ποινή θανάτου και δήμευση της περιουσίας των ενόχων Εθνικών (που χαρακτηρίζονται «παράφρονες» και «ιερόσυλοι»), κάθε μορφή θυσίας, μαντικής, ψαλμωδιών προς τιμή των Θεών ή τις απλές επισκέψεις σε αρχαίους Ναούς

Το 384 διέταξε την κατεδάφιση ή το σφράγισμα Εθνικών Ιερών και υπέγραψε νέα απαγόρευση των θυσιών, ενώ στις 24 Φεβρουαρίου του 391 ανανέωσε την πλήρη απαγόρευση των θυσιών, των επισκέψεων σε Εθνικούς Ναούς: «Κανείς δεν θα μολυνθεί με θυσίες και σφάγια, κανείς δεν θα πλησιάσει ή θα εισέλθει σε Ναούς, ούτε θα σηκώσει τα μάτια σε εικόνες φτιαγμένες από ανθρώπινο χέρι, διαφορετικά θα είναι ένοχος μπροστά στους ανθρώπινους και τους θεϊκούς νόμους».

Ως συνέπεια της διογκούμενης έλλειψης ανεκτικότητας, το 392 καταστράφηκε ο μεγάλος ναός του Σέραπι στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Σταμάτησαν να δίνονται επιχορηγήσεις προς τα παγανιστικά ιερατεία, ενώ αυξήθηκε η οχλοκρατική βία εναντίον των παγανιστικών ναών και ομοιωμάτων με την υποκίνηση των μοναχών

Ο οποίος Θεοδόσιος , έμεινε στην ιστορία σαν Μέγας, γιατί εκφράζοντας τον φανατισμό των πρώτων χριστιανών (μάλλον και τον δικό του) κατέστρεψε χιλιάδες γλυπτά στους Δελφούς και αλλού.

Ταυτόχρονα οι φανατικοί πρώτοι χριστιανοί με φωτιά κατέστρεψαν , όχι μόνο τους ναούς, αλλά και πολύτιμες βιβλιοθήκες γεμάτες με παπύρους που περιείχαν επιστημονικές, φιλοσοφικές, καλλιτεχνικές και κοινωνικές γνώσεις κάθε εποχής.

Σε αντίθεση με τον Ιουλιανό που σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα μαζί με τον Βασίλειο και τον Γρηγόριο , που ήταν και φίλοι του.
Οταν οι φανατικοί, μετά την αποκατάσταση του χριστιανισμού σαν επίσημη θρησκεία, κατέστρεφαν τους αρχαίους ναούς που συνυπήρχαν με τους νεοχριστιανικούς, ο Ιουλιανός παρενέβαινε και καλούσε τους επισκόπους της περιοχής να αναστηλώσουν και αποκαταστήσουν ότι κατέστρεφαν.

Πέτυχε έτσι να του αποδοθεί το προσωνύμιο του Παραβάτη από τους επικρατούντες χριστιανούς.

'Ηδη επί αυτοκράτορος Κωνσταντίνου, όμως, πολιτικοί κυρίως λόγοι που σχετίζονταν με το ομόθρησκον της αυτοκρατορίας ώθησαν σε απεριόριστη σχεδόν εξέλιξη το Χριστιανισμό.
Η διαμόρφωση του Πιστεύω στη Σύνοδο της Νίκαιας (325), και οι πολύ καλές σχέσεις του Κωνσταντίνου με την Εκκλησία -θεωρούσε εαυτόν pontifex maximus της νέας θρησκείας- σχηματοποίησαν την ιδέα της ένωσης Εκκλησίας και Κράτους, γεγονός που προφανώς επηρέασε και το Δίκαιο.

Το Βυζάντιο που κάποιοι αφελώς ταυτίζουν με τον Ελληνισμό, δεν είχε καμία σχέση μαζί του.
Το Βυζάντιο ήταν ένα συνοθύλευμα ρωμαικής αυτοκρατορικής διοίκησης, χριστιανικής θρησκευτικής δομής, με επίδραση και παρέμβαση παντού και αρχαιοελληνικού τρόπου σκέψης (σαν τεράστια φιλοσοφική "περιουσία" ).

Η επίδραση της εκκλησίας στα τεκταινόμενα ,άρχισε αμέσως.
Ήδη από την εποχή του Κωνσταντίνου η εκκλησία απέκτησε το δικαίωμα να τιμωρεί με ποινές αστικού δικαίου τους αιρετικούς, αντιμετωπίζοντας το αδίκημα της αίρεσης ως έγκλημα.
Πριν από το κλείσιμο του 4ου αιώνα τουλάχιστον δεκαεπτά έδικτα κατηύθυναν τους δικαστές να τιμωρούν τους αποστάτες του Χριστιανισμού.
Οι ποινές περιελάμβαναν συνήθως δήμευση της περιουσίας και αποκλεισμό από δημόσιες θέσεις, ενώ οι κατηγορούμενοι απειλούνταν με διαπόμπευση και εξορία.
Την ίδια πολιτική φυσικά ακολούθησε και ο Ιουστινιανός, ο οποίος μάλιστα έδωσε ισχύ νόμου στους κανόνες των τεσσάρων οικουμενικών συνόδων.
Στην Κωνσταντινούπολη, για παράδειγμα, αρκετοί Μανιχαίοι μετά από ανάκριση θανατώθηκαν με τις μεθόδους της πυράς και του πνιγμού ενώπιον του αυτοκράτορα, κατόπιν εξαντλητικής ανάκρισης με τη δικαιολογία του σφετερισμού της αυτοκρατορικής εξουσίας.

Κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα οι αξιώσεις της χριστιανικής ιεραρχίας στην κοσμική δύναμη αυξήθηκαν πολύ και η πρωτόγονη απλότητα της συμπεριφοράς των Χριστιανών χάθηκε ανεπίστρεπτα.
Χάρη στις δωρεές η εκκλησία απέκτησε τεράστια περιουσία και ο κλήρος εισέβαλε στις λόγιες τάξεις, αναλαμβάνοντας υψηλές θέσεις στην αυτοκρατορική αυλή.

Η χριστιανική αγαθοεργία όχι μόνον αναγνωρίστηκε ως καθήκον, αλλά έγινε και συρμός, ένα πάθος των ανώτερων τάξεων που κατασπαταλούσαν τον πλούτο σε δωρεές στην εκκλησία.
Οι magistrates των πόλεων συνεργάζονταν εν γένει αρμονικά με τους επίσκοπους, που έγιναν σταδιακά υπολογίσιμοι λειτουργοί της municipia.

Η εκκλησία υποστήριζε επίσης την πολιτική δύναμη εκείνων που θεωρούσε φίλους της και επεδίωξε τη συμμετοχή της στο διοικητικό σύστημα.

Τούτο είχε ως αποτέλεσμα τη συμπερίληψη της εκκλησίας στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και τη σταδιακή εξύψωση της πολιτικής του δύναμης.

Ο θρησκευτικός φανατισμός ήταν άγνωστος στη αρχαία Ρώμη και στην αρχαία Αθήνα.
Αυτόν τον εισήγαγαν οι πρώτοι χριστιανοί , που είχαν την ίδια νοοτροπία με τους σημερινούς μουσουλμάνους φονταμενταλιστές.
Στρατιώτες ενός θεού που δεν ανέχεται άλλη εξουσία και αλήθεια.
Ποτέ πριν στη ιστορία δεν έχουμε θρησκευτικούς πολέμους, σταυροφορίες και απάνθρωπες γενοκτονίες παρά μόνο μετά την αποκατάσταση του χριστιανισμού σε επίσημη θρησκεία της ρωμαικής αυτοκρατορίας

Η επικράτεια του Ελληνα ήταν ο νους, αυτός καθόριζε την εθνική του συνείδηση, γονιμοποιώντας την οικουμένη.
Δημιούργησε την πνευματική "παράδοση" που καμία δύναμη όσο κακόποιστη κι αν είναι δεν μπορεί να καταλύσει

Αλλωστε,
είναι γνωστό επίσης ότι η εκκλησία επιδίωξε να προσεταιριστεί τους αρχαίους σοφούς, αυτούς τουλάχιστον που δεν μπόρεσε να θάψει, παραποιώντας την σκέψη τους σύμφωνα με τις δικές της επιδιώξεις.
Γι αυτό δανείστηκαν ρητορικά σχήματα, αν και πολέμιοι της κλασσικής παιδείας.
Μήπως στα σχολεία δεν διδάσκεται ακόμη, ότι η αρχαιότητα παρέδωσε στο βυζάντιο την σκυτάλη του πολιτισμού;

Ο χριστιανισμός όμως ακολουθεί τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό όπως η νύχτα την ημέρα.
Η θεολογία αναιρεί την φιλοσοφία.
Η πρώτη απαντά σε όλα , η δεύτερη ξέρει κυρίως να ρωτά (Β.Αλεξάκης)

Ηταν η αρχή για την μέχρι σήμερα διατήρηση της ισχύος της.
Μια ισχύ που της επέτρεψε να αρνείται την πραγματικότητα και να προσαρμόζει την ιστορία στα δικά της μέτρα και σταθμά , να μαζεύει αμύθητη περιουσία και να διευρύνει τις εξουσίες της.

(τί εξυπηρετεί η δημιουργία των τεράστιων συγκροτημάτων του Αγ. Όρους και άλλων μονών με τεράστια περιουσία ; είναι μήπως για τις ανάγκες κάποιων που αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον ασκητισμό; των αναχωρούντων δηλαδή από τον κόσμο; που διαμέσου συνεχούς προσευχής επιδιώκουν την προσέγγιση του πνεύματός τους με το Θεό; έχει ανάγκη ο μοναχός που αλλάζει όνομα, ενδυόμενος το ράσο, παραιτούμενος από την όποια προσωπική του περιουσία και αφιερώνεται ολοκληρωτικά στο Θεό τα τζίπ,τα ακίνητα, τα βατοπαίδια;)

Και για να μην ξεχνιόμαστε ποια εκτίμηση είχαν για τα απομεινάρια του αρχαιοελληνικού πολιτισμού αιώνων.

Αυτοί που με τις αγιαστούρες τους ευλόγησαν και την έναρξη λειτουργίας του Μουσείου (άλλωστε όλα τα ευλογάνε)

τον 6ο αιώνα είχαν μετατρέψει τον Παρθενώνα σε ναό της του Θεού Σοφίας και αργότερα σε Παναγίας Αθηνιώτισσας, το Ερεχθείο σε ναό του Χριστού Σωτήρος, απολαξεύοντας μετόπες με αρχαιοελληνικές παραστάσεις και κατασκευάζοντας άμβωνα στη θέση του αγάλματος της Αθηνάς, ενώ τον 12ο αιώνα προσέθεσαν και καμπαναριό.

Αυτά πρίν το 1687, όταν ο βενετός στρατάρχης Μοροζίνι τον συντρίψει με τα κανόνια του καθώς οι τούρκοι τον χρησιμοποιούσαν σαν πυριτιδαποθήκη και αργότερα (1902-1812) όταν τα συνεργεια του Έλγιν αποσπούσαν , διαμελίζοντας τον γλυπτό διάκοσμο που είχε απομείνει.

Διάλογος Κράτους-Πολίτη


- Το Κράτος σε χρειάζεται...
- Πού ήταν το Κράτος, όποτε το χρειάστηκα εγώ;

- Το Κράτος χρειάζεται την συγκατάθεση των πολιτών, για να προχωρήσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές...

- Δεν σου δίνω τίποτε, με κοροϊδεύεις εδώ και τόσα χρόνια!!!

- Πρόσεξε, το Κράτος σε παρακολουθεί, γνωρίζει τις κινήσεις σου, το βλέμμα του είναι πάνω σου...

- Μην προσπαθείς να με πατρονάρεις, ο πατέρας μου μ' έμαθε να 'μαι λέφτερος και να παλεύω για την ελευθερία μου.

- Είμαστε σε οριακό σημείο, οικονομίες καταστρέφονται, κολοσσοί καταρρέουν, όλοι μαζί πρέπει να κάνουμε κάποιες θυσίες για να βγούμε από την κρίση...

- Στις καλές εποχές δεν μοιραζόσουν μαζί μου τίποτε, γιατί τώρα στα ζόρια να κάνω εγώ τις θυσίες;

- Μη φωνάζεις, θα ιδρώσεις, θα βραχνιάσεις, μπορεί να αρρωστήσεις, η γρίπη των χοίρων σου χτυπάει την πόρτα...

- Δεν παθαίνω τίποτε, είμαι δυνατός, μην προσπαθείς να αλλάξεις κουβέντα!!!

- Όχι, έτσι είναι όπως σου τα λέω, ο θάνατος χτυπάει την πόρτα μας, δεν ακούς τι λένε οι γιατροί, δεν βλέπεις την αγωνία των επιστημόνων για τον Αρμαγεδώνα που έρχεται;

- Λες να έχει δίκιο, είναι δυνατόν τόσοι επιστημονικοί φορείς να με κοροϊδεύουν; Θεέ μου, δώσε μου δύναμη να το ξεπεράσω κι αυτό...

- Μην φοβάσαι, το Κράτος έχει προνοήσει, θα εμβολιαστεί ΟΛΟΣ ο πληθυσμός!!!

- Σε ευχαριστώ, πάντα είχα την ελπίδα ότι την κρίσιμη στιγμή θα σταθείς στο πλευρό μου...

- Ναι, αλλά κι εσύ μην ξεχνάς, το Κράτος σε χρειάζεται...

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2009

ουαί γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές...


Ενοχλήθηκαν από την ιστορική πραγματικότητα που παρουσίαζε - το φιλμάκι του Κ. Γαβρά για τον Παρθενώνα - οι της εκκλησίας, και "ως κράτος εν κράτει" πέτυχαν για άλλη μια φορά να γίνει το δικό τους, παρά την διεθνή κατακραυγή.

Τα τελευταία χρόνια με μια σειρά επεμβάσεων τους , δίνουν το δικαίωμα να μας χαρακτηρίζουν "Ταλιμπάν της Ευρώπης"

Το 1991:
Ο Μητρ. Φλώρινας Καντιώτης σταματά τα γυρίσματα της ταινίας του Θ. Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού», γιατί «πλήττει τα χρηστά ήθη».

Το 1995:
Καθοδηγούμενοι από τη Μητρ. Θεσσαλονίκης βιαιοπραγούν σε συναυλία στη Ροτόντα, διεκδικώντας χρήση της ως ναού ("εδώ δεν είναι αλβανία η ροτόντα θα παραμείνει εκκλησία").

Το 2000:
Με μήνυση «χριστιανικού σωματείου», το Πλημ. Θεσσαλονίκης κρίνει ως «κακόβουλη βλασφημία» το περιεχόμενο του «Μ εις την ν» του Μ.Ανδρουλάκη και το απαγορεύει έστω προσωρινά

Το 2003:
Με εισαγγελική παραγγελία αποσύρεται ως «βλάσφημο», το κόμικ «Ζωή του Ιησού» του Αυστριακού Γκέρχαρντ Χάντερερ (πρόσφατα δικαιώθηκε).

Επίσης το 2003:
Αποκαθηλώνεται ως «βλάσφημο» έργο του Βέλγου Τιερί Ντε Κορντιέ στη διεθνή εικαστική έκθεση Οutlook.

Το 2004:
Με αίτημα μητροπολίτη εξορίζεται ο "Πλούτος" και οι "Επτά επί Θήβας" από υπαίθριο θεατράκι δίπλα σε ναό, στις Σέρρες.

Σε πια χώρα που θέλει να λέγεται σύγχρονη και πολιτισμένη η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας συνεδριάζει για να αποφασίσει για το ποιά και τι θα γράφουν τα διδασκόμενα βιβλία;
να ανακοινώνει ότι «απάδει προς το ελληνικό Σύνταγμα και προσπαθεί ως μηχανισμός χειραγωγήσεως να ελέγξει τις συνειδήσεις των νεοελλήνων μαθητών», έλεγαν για το βιβλίο της ΣΤ' Δημοτικού και τόνιζαν ακόμη ότι η νεώτερη γενιά καταδικάζεται «σε μια θολή και αποσπασματική εικόνα της πραγματικής Ιστορίας του τόπου μας», ενώ διαμαρτύρετο επειδή «παρασιωπάται η συμβολή της Εκκλησίας μας τόσο στους απελευθερωτικούς όσο και στους κοινωνικούς αγώνες του λαού μας».

Προφανώς αναφερόντουσαν στα ζωγραφιστά "κρυφά σχολεία" ( με Πατριάρχη ενεργό και με προνόμια στην τουρκοκρατούμενη χώρα), ή στην μαιμού "ευλογία" του Π.Π. Γερμανού, στην υπονόμευση της Φιλικής Εταιρείας, στα αναθέματα , στην ορκωμοσία της κατοχικής κυβέρνησης, στο ρόλο τους στην Μεταξική δικτατορία αλλά και στην 7χρονη των συνταγματαρχών (τότε που ο μακαριστός διάβαζε),στην δράση τους για την "ανάνηψη" των κρατουμένων στα ξερονήσια.


Πολιτικοί άβουλοι στις ορέξεις και επιδιώξεις του παπαδαριού συμπεριφέρονται με μόνο γνώμονα το κριτήριο της επανεκλογής τους, κι αυτό περνάει μέσα από την καλή τους σχέση με την εκκλησία.

Ακόμη και ο αείμνηστος Α.Παπανδρέου έκανε πίσω όταν ο ριζοσπάστης πολιτικός αείμνηστος Α.Τρίτσης είχε ετοιμάσει σχέδιο πλήρους διαχωρισμού εκκλησίας-κράτους
(μάλιστα "εκεί που μας χρωστάγανε μας πήραν και το βόδι" - πέτυχαν την πληρωμή του κλήρου από τον κρατικό προυπολογισμό ως δημόσιοι υπάλληλοι)

Δεν υπάρχει προεκλογικό φυλλάδιο που να μην είναι πρώτη μούρη ο πολιτευτής με τους εκπροσώπούντες "τα ιερά και τα όσια" για να δείξει ότι είναι άνθρωπος με αρχές και πίστη.
Οι παραθρησκευτικές οργανώσεις κάτω από την σκέπη της επίσημης εκκλησίας, έχουν "υιοθετήσει" αρκετούς από αυτούς.
Η πολιτεία παραμένει αδρανής , ανίκανη να διαχωρίσει τα της εκκλησίας από τα της πολιτείας, με αποτέλεσμα η παρέμβασή στην διακυβέρνηση της χώρας να την έχει καταστήσει συναποφασίζουσα.

Πόσες κυβερνητικές επιλογές δεν ανατράπηκαν από τις παρεμβάσεις της εκκλησίας;
Ακόμη,
Είναι δυνατόν εκκλησιαστικά σχολεία να αποτελούν τμήμα της οργανωτικής δομής του εκπαιδευττικού σσυστήματος; (και να θέλουν επίσης να εντάξουν και εκκλησιαστιικά πανεπιστήμια )
Είναι δυνατόν στα σχολεία να μοιράζεται cd rom από την εκκλησία, στο οποίο αναφέρεται ότι η απάντηση στο aids δεν είναι κάποια προφυλακτικά μέτρα;
Είναι δυνατόν, όταν είναι νόμιμες οι αμβλώσεις στην Ελλάδα, να τρομοκρατεί τα νέα κορίτσια ( κανείς δεν θέλει να φτάσει σε εγκυμοσύνη μία νέα κοπέλα) με το ότι να κάνεις άμβλωση είναι σαν να κάνεις εγκλήματα του Χίτλερ;
Αντί να τους μάθουμε σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και προληπτικά μέτρα;

Για να μην χαλάσει η επιχείρηση "κηδεία" , φτάνουμε στη μακάβρια κατάσταση να παίρνουν τους νεκρούς μετά από δύο τρία χρόνια μέσα σε τσουβάλια γιατί δεν έχουν λειώσει, επειδή η εκκλησία δεν επιτρέπει στο κράτος να πάρει μέτρα, όπως είναι η καύση των νεκρών;

Θα φτάσουμε στο σημείο να γκρεμίζουμε πόλεις για να φτιάχνουμε νέα νεκροταφεία.

Που ακούστηκε πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες - πιστοί άλλων δογμάτων (κυρίως Μουσουλμάνοι - εκτός Θράκης) να προσεύχονται σε αυτοσχέδιους χώρους λατρείας χωρίς στις στοιχειώδεις προδιαγραφές, γιατί η πολιτεία δεχόμενη τις πιέσεις της εκκλησίας δεν επιτρέπει την ανέγερση τζαμιών;

Σε ποιά χώρα του πολιτισμένου κόσμου υπάρχει και έχει λόγο ύπαρξης η Ναοδομία;

Σε ποιά χώρα η εκκλησία μπορεί να χτίζει ότι θέλει , όπου θέλει;

Με τον φορολογικό νόμο, τον τελευταίο της ΝΔ, δίνεται απαλλαγή της εκκλησίας για εισοδήματα από ακίνητα μέχρι το 2008, ενώ το ΙΚΑ και το ΤΕΒΕ πληρώνουν 38% φόρο για τα εισοδήματα από ακίνητα.

Η σύμφυση της Εκκλησίας με το πολιτικό κατεστημένο είναι προσδιορισμένη από την πρώτη στιγμή της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας και του αυτοκέφαλου της ελληνικής Εκκλησίας έναντι του πατριαρχείου.

Χαρακτηριστικό είναι το εξής: Η επιτροπή που συστάθηκε από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος με βασιλικό διάταγμα στις 15/3/1833 και με αντικείμενο την «ανεξαρτησία» της Εκκλησίας, στην πρώτη της συνεδρίαση ψηφίζει απόφαση στην οποία αναφέρεται:

«Απεφασίσθη ομοψήφως ότι η Εκκλησία του Βασιλείου της Ελλάδος, πνευματικώς μεν μη γνωρίζουσα κανέναν αρχηγόν ή κεφαλήν της, παρά μόνο τον θεμελιωτήν της Εκκλησίας, τον Ιησούν Χριστόν, πολιτικώς δε έχουσα και γνωρίζουσα αρχηγόν της τον Βασιλέα της Ελλάδος (...)».

Οσο για τον 20ό αιώνα, είναι γεμάτος από παρεμβάσεις της Εκκλησίας στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Παρεμβάσεις που πάντα κινήθηκαν στην υπηρεσία των αντιδραστικών δυνάμεων που αντιπάλευαν στην ελληνική κοινωνία.

Ετσι η Εκκλησία έχει το δικό της μερίδιο στο λεγόμενο «διχασμό» μεταξύ «βενιζελικών - αντιβενιζελικών».

Τον Δεκέμβρη του 1916 σε συγκέντρωση στο Πεδίον του Αρεως ο αρχιεπίσκοπος Θεόκλητος αναθεματίζει το Βενιζέλο.

Οι συγκεντρωμένοι, ακούγοντάς τον, παρακινούνται να ρίξουν το λίθο του αναθέματος, ακολουθώντας τον αρχιερέα, ο οποίος διατείνεται:

«Κατά του Ελευθερίου Βενιζέλου, φυλακίσαντος αρχιερείς και επιβουλευθέντος τη Βασιλείαν και την πατρίδα, ανάθεμα έστω».

Σ' όλη τη διαδρομή της η ελληνορθόδοξη Εκκλησία, επέλεξε πάντα διά των ηγετών της να ευλογεί τη μεριά της αντίδρασης.

Ακόμη και μέσα στην ίδια την αστική τάξη, τασσόταν με την πιο αντιδραστική της μερίδα.

Αν λοιπόν πήρε την παραπάνω στάση απέναντι στο Βενιζέλο, είναι κατανοητή η στάση που τήρησε έναντι των προοδευτικών κινήσεων που είχαν αργότερα φορέα όχι μόνο την αστική , αλλά και την εργατική τάξη.

Ωστόσο το ελληνο-ορθόδοξο ιερατείο, με την αμέριστη συμβολή της κυρίαρχης τάξης και του κράτους, θέλει να παραποιεί την πραγματική ιστορία όσον αφορά στα πεπραγμένα του.

Η ηγεσία της Εκκλησίας, υποδυόμενη την «εκπροσωπούσα» το Γένος και ευαγγελιζόμενη τα ιδεολογήματα περί «κοινής πορείας» Ελληνισμού και Ορθοδοξίας (ιδεολόγημα που στοχεύει στην αξιοποίηση από το ιερατείο του θρησκευτικού φρονήματος, ώστε να αποδέχεται ο λαός το «ελέω Θεού» δικαίωμα (!) της Εκκλησίας να ασκεί εξουσία) θέλει να αποκρύπτει ότι υπήρξε ο γνήσιος συνεχιστής της «κληρονομιάς» της Ιερής Εξέτασης απέναντι σε ό,τι προοδευτικό γέννησε ο χώρος του πνεύματος στην Ελλάδα.

Οτι, επίσης, συνταυτίστηκε πολιτικά με τις εσωτερικές και εξωτερικές δυνάμεις που καταδυνάστευσαν το λαό.

Πλευρές της αντιδραστικής διαδρομής της επίσημης Εκκλησίας, που όπως παλιότερα υπηρέτησε τον κοτσαμπασισμό, σήμερα υπηρετεί το αστικό κατεστημένο.

Δεν μπορούν όμως οι αγιαστούρες τους να εξωραίσουν τον σκοτεινό τους ρόλο.

Κανένας δεν μπορεί πια να αποσιωπήσει την αλήθεια, να την παραποιήσει και να την υποτάξει στις επιδιώξεις του.

Η γνώση στις μέρες μας έχει προχωρήσει, η πλειοψηφία του πάλαι ποτέ αγράμματου Ελληνισμού μειώθηκε ενθαρρυντικά, και έτσι είναι δυνατό να ερευνηθεί καίρια το πως καταποντίστηκε ο αρχαιο-ελληνικός πολιτισμός, ποιούς εξυπηρετούσε ο αφανισμός του και γιατί θεωρήθηκε απαραίτητο να ξεριζωθεί η Ελληνική Παιδεία προκειμένου να επιβιώσει ο χριστιανισμός.

Ολοι οι πολιτισμοί καταστράφηκαν και αφανίστηκαν ολοκληρωτικά από κάθε λογής και προέλευσης βαρβάρους , με εξαίρεση τον χριστιανισμό που εμφανίστηκε σαν θρησκεία, αλλά έδρασε με τον ίδιο τρόπο και λειτούργησε σαν καταλύτης κάθε ελληνικού στοιχείου.

Κι όπως πολύ σωστά αναφέρει στο τεκμηριωμένο της βιβλίο "Αντιγνώση" η Λιλή Ζωγράφου, γίνεται το θεμέλιο του καπιταλισμού που δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς την κατάλυση του ελληνικού ορθολογισμού ( καταργώντας την ταυτότητα του ανθρώπου που γέννησε ο ελληνικός πολιτισμός για να σώσει δήθεν τον άνθρωπο)


Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

η εκκλησία παρεμβαίνει παντού ... και λογοκρίνει






Σε σύντομο χρονικό διάστημα εγκαινιάστηκαν 2 σημαντικά μουσεία στη χώρα.

Αυτό της Ακρόπολης και προχθές της Πάτρας.


Αρχαιολογικά ευρήματα (
όσα έχουν απομείνει ) πήραν θέση για να θαυμαστούν από τους Νεοέλληνες ,που δεν παράγουμε τίποτα, δεν δημιουργούμε τίποτα και αναπολούμε τα περασμένα μεγαλεία της φυλής ( και διηγώντας τα να κλαις..).

Και στα δύο πρώτη θέση η εκπροσώπηση της εκκλησίας.


Του δόγματος που πολέμησε, και κατέστρεψε ότι αρχαιοελληνικό παρέμενε στο χρόνο για να θυμίζει ένα
πολιτισμό αιώνων.

Ποιος
μπορεί να αγνοήσει ότι πάνω στα απομεινάρια του αρχαιοελληνικού πολιτισμού , οικοδομήθηκαν μονές και εκκλησίες σε μια εμφανή προσπάθεια να εξαφανιστούν.

Ποιος
μπορεί να αγνοήσει τον πουριτανισμό των ρασοφόρων που ακρωτηρίασαν (ευνούχισαν) τα αγάλματα.

Απορώ πως δεν
έκτισαν πάνω στην Ακρόπολη μοναστήρι για να καλύψουν το κάλλος και ότι απέμεινε από ορδές, αγράμματους μαχητές αλλά και τους διάφορους ντόπιους και ξένους, Έλγιν

Εδώ ακόμη και το "
άγιον όρος" τον Άθω (μια τεράστια πέτρα ήταν για τους αρχαιοέλληνες που πέταξε ο γίγαντας Άθως στον Ποσειδώνα για να τον σκοτώσει) έχει μετονομαστεί σε "περιβόλι της Παναγίας" και "άγιον όρος" μετά τον 10ο αιώνα όταν χρίστηκαν τα πρώτα μοναστήρια, εξαφανίζοντας τον πολιτισμό που είχε αναπτυχθεί στη χερσόνησο.

Ακτή
ονομαζόταν , δεν επετράπη ποτέ να γίνουν ανασκαφές και εξακολουθώντας να μισούν τους αρχαίους θεούς, απεκρύβει ότι 5 πόλεις υπήρξαν πάνω στη χερσόνησοΟλόφυξος, οι Ακροθώοι, το Δίον, οι Κλεωνές, η Θυσσός) και σαφέστατα οι ρασοφόροι χρησιμοποίησαν ότι βρήκαν για να χτίσουν τα πελώρια συγκροτήματα τους.

Τώρα στο φιλμάκι
που ετοίμασε ο παγκόσμιας φήμης σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς , το οποίο προβαλλόταν έξω από τη αίθουσα του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης έγιναν, με παρέμβασή τους, περικοπές

Λυπηρή για την Ελλάδα χαρακτήρισε ο Κώστας Γαβράς την απαράδεκτη
λογοκρισία.

«Η Εκκλησία αρνείται πάντα την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της.
Ο,τι απεικονίζεται σ' αυτό το μικρό φιλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο»
, τονίζει
.

Τη λογοκρισία απαίτησαν μέλη της Ιεράς Συνόδου, όταν είδαν στο φιλμ-ανιμέισιον του σκηνοθέτη ρασοφόρους χριστιανούς να σκαρφαλώνουν στις μετόπες του Παρθενώνα και να καταστρέφουν τα Φειδιακά ανάγλυφα.

Την απόφαση να «ψαλιδίσουν» το επίμαχο κομμάτι του φιλμ διάρκειας 1,5 λεπτού, βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, έλαβαν από κοινού ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς με τον πρόεδρο του Μουσείου Δημήτρη Παντερμαλή, έπειτα από έντονη αντίδραση επισκόπων.

«Βρίσκω πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, μια χώρα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό που συνέβη: το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σ' ένα φίλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα. Ο,τι απεικονίζεται σε αυτό το μικρό φίλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων.

Η ιδέα του φιλμ ήταν να διατρέξουμε τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο από το ανθρώπινο χέρι για να φτάσουμε και στη μέγιστη καταστροφική πράξη του Έλγιν Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε, άλλωστε, το μνημείο ήταν από τους ανθρώπους.

Αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταστροφικές παρεμβάσεις ίσως η Ακρόπολη να είχε παραμείνει όπως ήταν στην εποχή του Περικλή, πριν από 2.500 χρόνια.

Όσο για τις αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας, δεν με ξαφνιάζουν.
Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ' όλες αυτές τις μικρότητες...
Λυπάμαι πολύ!»

Η ιστορία της εκκλησίας (???)
Η ιστορία της περιλαμβάνει Παλαιών Πατρών Γερμανό και λάβαρο , "κρυφό σχολείο" , αποκρύπτει την απουσία (μάλλον συνεργασία με τους κατακτητές) από την μεγάλη επανάσταση του 21 ή το έπος της αντίστασης 40-44 (πλην φωτεινών εξαιρέσεων) , την στάση της στην Μεταξική και 7ετή δικτατορία, τη στάση της και τον ενεργό της ρόλο στα ξερονήσια "των για ανάνηψη" κρατουμένων δημοκρατών.

Η εκκλησία για άλλη μια φορά προσπαθεί να μην αλλάξει ούτε μια αράδα από την ιστορία που έχει γράψει - και διδάσκεται - γι αυτή την έρμη χώρα , έρμαιο των ρασοφόρων (βατοπεδινών και μη)

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

Βενιζέλος και Λοβέρδος «ποιούν την νήσσαν» ...



O Δ. Τσάτσος είναι δηλωμένος εχθρός του Γιώργου Παπανδρέου και γνωστός συνεργάτης του συγκροτήματος Λαμπράκη, το οποίο πρωτοστατεί στις προσπάθειες χειραγώγησης των πολιτικών και της πολιτικής ζωής, με μεγάλη επιτυχία.
Ο Δ.
Τσάτσος βάλει κατά του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, προφανώς γιατί το 2004 ο Γιώργος Παπανδρέου τον απέσυρε από τη λίστα του ευρωκοινοβουλίου και μάλιστα όταν ήταν επικεφαλής των ευρωβουλευτών του Κινήματος.
Κατόπιν αυτού ο Τσάτσος:


Υποστήριξε τον Ευάγγελο Βενιζέλο
κατά τις εσωκομματικές εκλογές το Νοέμβριο του 2007, μιλώντας απαξιωτικά για τον Γ. Παπανδρέου.

Δημιούργησε προβλήματα, με δηλώσεις του, πριν τις τελευταίες ευρωεκλογές, υποστηρίζοντας τη συμμετοχή, στο ευρωψηφοδέλτιο, του Κώστα Μποτόπουλου, την υποψηφιότητα του οποίου είχε απορρίψει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει και κάτι ακόμα.

Οι συνήθως λαλίστατοι συνταγματολόγοι και "κορυφαία" στελέχη του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος και Ανδρέας Λοβέρδος «ποιούν την νήσσαν» και δεν μιλούν για το θέμα.
Κάποιοι, στο ΠΑΣΟΚ, θεωρούν ότι πίσω απ΄ όλα αυτά (δηλώσεις Τσάτσου κλπ) βρίσκονται και οι ίδιοι.
Σε μια τελευταία και απέλπιδα προσπάθεια να «κοντύνουν» τον αρχηγό τους και να βοηθήσουν ώστε να ανοίξει ο δρόμος της διαδοχής στο Κίνημα, ταυτιζόμενοι με τα γνωστά συμφέροντα.

Αν δεν είναι έτσι, μπορούν να βγουν και να δηλώσουν τη διαφωνία τους με τον Δ. Τσάτσο, θεωρώντας πολιτική και όχι νομική, την όλη διαδικασία.

Προς το παρόν, πάντως, επιλέγουν την τακτική
«και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ»
.
Καθώς αποφεύγουν να τοποθετηθούν σε σχέση με τις δηλώσεις Τσάτσου, κάνοντας το χατίρι των μεγαλοπαραγόντων του χρήματος και, από την άλλη, μένουν κοντά στο Κίνημα διατηρώντας σε ισχύ τις δηλώσεις τους περί ανάγκης διεξαγωγής πρόωρων εκλογών και αλλαγής σε κυβερνητικό επίπεδο.

Ενδιαφέρον θα είχε να πληροφορηθούν οι πολίτες και ποιες είναι οι απόψεις του Κ. Σημίτη για όλα αυτά
.
Ο τέως "καταλληλότερος" τηρεί και αυτός, σιγή γύρω από τα συγκεκριμένα θέματα και μοιραία ταυτίζεται από τη μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, με τους συνταγματολόγους, κομματικά στελέχη ή μη.
Αλλωστε ο Δ. Τσάτσος είναι στην ομάδα των καθηγητάδων "εκδρομέων του '96".

η αγωνία για την επερχόμενη ήττα & η "προάσπιση" του συντάγματος ...


...ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
Εξουσίες και ευθύνη από τις πράξεις του Προέδρου
Άρθρο 35
1. Καμία πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ισχύει ,ούτε εκτελείται χωρίς την προσυπογραφή του αρμόδιου υπουργού..

αυτό αναφέρεται ρητά , μεταξύ των άλλων, στο ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδας το οποίο περιφρουρούν οι Ηρακληδείς συνταγματολόγοι και για το οποίο σήκωσαν «Pantiera Rosa» κατά του ΠΑΣΟΚ.

Ρόλος καθαρά διακοσμητικός και απόλυτα ενταγμένος σ' ένα τελετουργικό.

Από κοντά ο Πάκης με τον Αντώναρο , τον Τραγάκη και άλλοι, υπό τις οδηγίες του ασθμαίνοντος Κωστάκη του και κουρασμένου, μεγάλοι μαχητές και προασπιστές της Δημοκρατίας και του Συντάγματος.

Η αγωνία και ο κρύος ιδρώτας τους από την επερχόμενη ήττα καθορίζουν την ύστατη προσπάθειά τους να παρατείνουν την κυβερνητικά τους θητεία απαιτώντας έτσι να συμφωνήσουν τα κόμματα ( κυρίως το ΠΑΣΟΚ) στην επανεκλογή Παπούλια από τώρα, χωρίς προσφυγή στις κάλπες.

Αυτοί που έχουν χρησιμοποιήσει το Σύνταγμα, όπως βόλευε κάθε φορά τις μικροκομματικές τους επιδιώξεις

Είναι μια προσπάθεια κωμική αν δεν περιείχε σαφή παραβίαση του Συντάγματος.

Γιατί οι πιέσεις των συνταγματολόγων (εκφραστές(;) ποικιλώνυμων συμφερόντων) , τις οποίες αναπαράγει η κυβέρνηση, έτσι ώστε να πάρει θέση ο πρόεδρος της δημοκρατίας, αν εισακούονταν θα ήταν καθαρή συνταγματική εκτροπή.

Το μείζον είναι να αλλάξει η χώρα κυβέρνηση, να τελειώνουμε σύντομα μ΄αυτούς που απαξιώνουν κάθε μέρα και περισσότερο τη χώρα, και είναι κάτι που θα αποφασίσει ο Λαός με την επιλογή του στις κάλπες

Ασφαλώς και τότε θα κριθεί συνολικά η θέση του ΠΑΣΟΚ για την επιλογή Προέδρου Δημοκρατίας

Άλλωστε
το ίδιο το Σύνταγμα (άρθρο 32) προβλέπει τη συγκεκριμένη διαδικασία (προσφυγή στις κάλπες λόγω μη ανάδειξης προέδρου) και με δεδομένο ότι δεν έχουν αναθεωρηθεί τα σχετικά άρθρα του, καθιστούν το θέμα πολιτικό και όχι συνταγματικό, με την έννοια ότι η υπάρχουσα συνταγματική τάξη παρέχει την δυνατότητα να μην προσθέτει κάποιο κόμμα (στην περίπτωση αυτή το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ) την ψήφο του και έτσι να προκαλείται διάλυση της βουλής , λόγω της μη εκλογής προέδρου, με άμεση προσφυγή σε εκλογές, που είναι συνταγματικά θεμιτό.

Κάνοντας χρήση του συνταγματικού του δικαιώματος το ΠΑΣΟΚ θα οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, βασισμένο στην πολιτική του εκτίμηση ότι προέχει το εθνικό συμφέρον.

Βέβαια η πολιτική αυτή επιλογή του ΠΑΣΟΚ αναπόφευκτα οδηγεί στην αλλαγή προσώπου για την προεδρία της δημοκρατίας, μια και η εκ νέου επιλογή Παπούλια , θα την καθιστούσε ιλαροτραγωδία.

O Δημ. Τσάτσος και το πολιτικό κόστος...

Γράφει ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος
.
Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό, όταν διάβασα τη συνέντευξη του Καθηγητή Δημήτρη Τσάτσου στην Καθημερινή, ήταν ο νομικισμός.

Όχι, δεν μου ήρθε στο μυαλό ο κακός Ιζνογκούντ Βενιζέλος, ούτε και οι αιώνιες μύχιες βλέψεις για την Προεδρία της Δημοκρατίας που χρεώνουν αρκετοί στον Τσάτσο.

Σκέφτηκα να μπω στη θέση ενός Συνταγματολόγου και να λειτουργήσω και εγώ με αρχή τον Νομικισμό, την αυστηρή προσήλωση στο γράμμα του Νόμου, άλλωστε αυτό δεν ευαγγελίστηκε και ο Καθηγητής στη συνέντευξη του;
Ψάχνοντας λοιπόν για το Νομικισμό, ανακάλυψα ότι...
πέρα από την κλασική Δυτική του εκδοχή, που όλοι πάνω- κάτω γνωρίζουμε, υπάρχει και μία ιδιαίτερα ελκυστική Κινεζική, η οποία μάλιστα προϋπήρξε της Δυτικής, η οποία μου φάνηκε εξόχως ελκυστική για την ερμηνεία της σκέψης Τσάτσου. Ο Νομικισμός (法 家), ήταν μία από τις τέσσερις κυρίαρχές φιλοσοφικές σχολές στην Κίνα από το 770 έως το 221 π.Χ.

Κάτω από την πολιτική καθοδήγηση του Li Si, ο Νομικισμός στην Κίνα έγινε η κυρίαρχη ιδεολογία. Η εφαρμογή του Κινέζικου Νομικισμού, από τον Li Si, ήταν η αποθέωση της απολυταρχικής και συντηρητικής σκέψης.

Ο νομικισμός, ήταν μία ακραία πραγματιστική εκδοχή σκέψης η οποία δεν έδινε σημασία σε ανώτερους προβληματισμούς για τη φύση, τη ζωή και την ιδεολογία, μιλάμε ουσιαστικά για έναν στείρο συντηρητισμό, σύμφωνα με τον οποίο «ακόμη και αν αλλάζουν οι εποχές, εμείς πρέπει να ακολουθούμε τους νόμους».

Η στείρα αυτή λογική, είχε ως αποτέλεσμα το κράτος να κυβερνάται από το νόμο και όχι από τον κυβερνήτη.

Αυτή ακριβώς η προβληματική, θα μπορούσε να ερμηνεύσει την προσέγγιση του Καθηγητή Τσάτσου, ο οποίος ως νέος Tsa Tsi αρνείται να παραδεχτεί ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και η τυφλή εφαρμογή του γράμματος του Νόμου δεν είναι η λύση.

Η Ελλάδα βιώνει μία γενικευμένη θεσμική κρίση και διάβρωση των αξιών, δεν μπορούμε λοιπόν, με προσχήματα εργαλειοοποίησης να ζητάμε τον σεβασμό των θεσμών, άλλωστε όταν οι θεσμοί δεν λειτουργούν οι άνθρωποι δεν πρέπει να τους αλλάζουν;

Βέβαια και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Θέλει να πραγματοποιήσει έναν τακτικό πολιτικό ελιγμό χωρίς να έχει κανένα πολιτικό κόστος. Δεν γίνεται αυτό, άλλωστε οι ρήξεις πάντα έχουν κόστος, ειδικά όταν σε αυτές αναμειγνύεις τους θεσμούς.

Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε ότι δημοσιοποιεί αυτές τις τακτικές και τις κάνει πολιτικές του επιλογές και επομένως ζητάει να το κρίνουμε από αυτές.

Η διαφωνία μου με το χειρισμό του ΠΑΣΟΚ έγκειται σε ένα άλλο σημείο, γιατί να προτείνει πάλι τον Παπούλια εφόσον θα τον έχει καταψηφίσει;

Αυτό είναι το σημείο της διακωμώδησης.

Γιατί να μην δράξει την ευκαιρία και να προτείνει έναν άλλο νεότερο και πιθανότατα πιο ενεργό από τον καθόλα σεβαστό, αλλά ηλικιωμένο και κουρασμένο Παπούλια;

Είπαμε οι κινήσεις αυτές έχουν υψηλό ρίσκο και πρέπει να το παίρνουμε εξολοκλήρου, ακόμη και αν πρέπει να δυσαρεστήσουμε κάποιους.

giangov: προσυπογράφω

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2009

Όνειρα θερινής νυκτός

τσάτσοι του καραμανλή, τσάτσοι του σημίτη, και στη μέση οι θεσμοί .

ανυπαρξία πολιτικής ίντριγκες απεργάζεται
για να φέρει στο προσκήνιο
τον "εκσυγχρονιστή" των μπακαλο-τεφτεριών,
να δημιουργήσει εντυπώσεις
και να αλλάξει το κλίμα.

Όνειρα θερινής νυκτός.

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2009

κρίση πολιτικής και αριστερά



Διανύουμε μια περίοδο ανεπανάληπτης κρίσης και μεγάλης παρακμής.

Η
πρώτη μεταπολιτευτική περίοδος κλείνει σε συνθήκες ηθικής κατάρευσης. δεύτερη μεταπολιτευτική περίοδος επιχειρεί να θεμελιωθεί στο ασταθές έδαφος της ανασφάλειας και των γενικευμένων αβεβαιοτήτων.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας εγκλωβισμένο στα πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά αδιέξοδα της μεταπολίτευσης βυθίζεται καθημερινά και περισσότερο στην ανυποληψία, την απαξίωση και την γενικευμένη περιφρόνηση.

Τα συνδικάτα , μέσα πάλης της εργατικής τάξης, παραπέουν.

Η ηθική του συνδικαλισμού και η ηθική της αλληλεγγύης έχουν εγκαταλειφθεί.
Το λαικό κίνημα έχει καθηλωθεί στην αδράνεια.

Στο μεταίχμιο δυο ιστορικών κύκλων ( εκείνου που σηματοδότησε την μεταπολίτευση του 1974 κια εκείνου μιας νέας μεταπολίτευσης που δεν έχει κάνει ακόμη αισθητή την παρουσία της) οι πολίτες της χώρας διακατέχονται από την διακαιολογημένη αίσθηση, ότι πολιτικοί κα η πολιτική χαρακτηρίζονται από αναξιοπιστία, ανειλικρίνεια, απουσία στόχων, έλλειψη οράματος και ιδεολογική σύγχυση.

Αριστερά και δεξιά βρίσκονται στον κυκλώνα μιας γενικευμένης αμφισβήτησης, αναφορικά με το τι εκπροσωπούν και ποια συμφέροντα υποστηρίζουν.

Τα θεμελιακά βάθρα του κοινοβουλευτικού μας συστήματος, οι συλλογικές ελευθερίες, δηλαδή, που εκφράζουν οι θεσμοί λαικής κυριαρχίας των πολιτών δοκιμάζονται από την παντοδυναμία και συχνά από την αυθαιρεσία της εκτελεστικής εξουσίας.

Η κρίση του πολιτικού συστήματος έχει ήδη προσλάβει ενδημική μορφή και συνδέεται με την κρίση του ίδιου του κοινοβουλευτισμού μας και των θεσμών αντιπροσώπευσης.

Ασφαλώς το πρόβλημα δεν είναι μόνο Ελληνικό.
Είναι αντίθετα Ευρωπαικό και παγκόσμιο.

Τα σοσιαλιστικά , σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά ευρωπαικά κόμματα από δημιουργοί και εγγυητές των κατακτήσεων του εργατικού κινήματος για περισσότερο από ένα αιώνα, παραπαίουν ανάμεσα σ΄έναν ακατανόητο και ακατανίκητο ρεαλισμό που τα ταυτίζει και τα ενσωματώνει στο κυρίαρχο σύστημα και στην επαγγελία μιας χλωμής (όπως την είχε ονομάσει ο Α.Παπανδρέου) επανάστασης.

Η αριστερά, σοσιαλδημοκρατική και κομμουνιστική, είναι ελάχιστα διακριτή απέναντι σε μια δεξιά, η πίστη της οποίας στην ελεύθερη αγορά συμβαδίζει με την υστερική της αντίδραση στην κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους.

Το συμπέρασμα λοιπόν που
προκύπτει είναι ότι τα κόμματα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα , αλλά και στην Ευρώπη, έχουν χάσει ένα τεράστιο μέρος του νομιμοποιητικού τους αποθέματος και δεν μπορούν να αφομοιώσουν τις νέες συλλογικές ανάγκες που αναδείχτηκαν μέσα από τη λαίλαπα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Γι αυτό έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και έχουν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για την δημιουργία μιας μεγάλης πλουραλιστικής, πολυφωνικής, δημοκρατικής πλειοψηφικής Αριστεράς με βασικό κορμό το ΠΑΣΟΚ, το οποίο κανείς δεν μπορεί ν' αγνοήσει και κανείς δεν μπορεί να παρακάμψει.

Γιατί αν η ιστορική Αριστερά έχει καταγραφεί στις συνειδήσεις των προοδευτικών ανθρώπων , ως φορέας της κατεστραμμένης ουτοπίας και των χαμένων οραμάτων, τότε η νέα Αριστερά που αναφέρω παραπάνω, πρέπει να καταλάβει τη θέση της ως φορέας ενός νέου συλλογικού οράματος, για τολμηρές πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές.

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

Οι γέροντες - βαστάζοι του Συντάγματος...

Γιατί ο κ. Τσάτσος δεν λέει τίποτε για τον ευτελισμό της Δημοκρατίας από την κυβέρνηση Καραμανλή;

.
Aπό το http://logoplokies.blogspot.com/
.
Βγήκαν, διαβάσαμε, οι σεβαστοί – υπέργηροι – συνταγματολόγοι και διατύπωσαν την αντίθεσή τους στο σχεδιασμό του ΠΑΣΟΚ για την πρόκληση, ούτως ή άλλως, εκλογών τον ερχόμενο Μάρτη, με αφορμή τη διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

«Ευτελίζεται η ουσία των διατάξεων του Συντάγματος…», υποστηρίζουν Κασιμάτης και Τσάτσος ...


Βρε καλώς τους !...

Κι ας άργησαν, κάποιες δεκαετίες ο πρώτος και κάποια χρόνια ο δεύτερος…

Για τον ευτελισμό της Δημοκρατίας από τη νεοδεξιά του Καραμανλή, δεν έχουν να πουν τίποτα, οι γέροντες βαστάζοι της συνταγματικής δεοντολογίας ;

Απ΄ ό, τι φαίνεται τίποτα !

Ούτε για το πώς παραμένει στην εξουσία μια ξεφωνημένη και καταψηφισμένη κυβέρνηση, ούτε για το ό, τι στηρίζεται σε ψήφος βουλευτών βουτηγμένων μέχρι το λαιμό σε σκάνδαλα και λιβιτούρες, ούτε για... το γεγονός ό, τι σειρά νομοθετημάτων, αλλά και πρακτικών κρατικών λειτουργών, (π.χ. της Δικαιοσύνης), κατακρεούργησαν, κατ΄ επανάληψη, το Σύνταγμα και τις βασικές διατάξεις του !...

Για το πλέγμα των αντιδημοκρατικών, αντιλαϊκών, μέτρων που συγκεριάζουν και ψηφίζουν στην …κλεισμένη, βουλή, δεξιοί και φασίστες αντάμα, τι έχετε να πείτε γέροντες του Συντάγματος ;

Τώρα, τάχα, βρήκατε την ώρα να το παίξετε άτεγκτοι επιστήμονες, ανεπηρέαστοι, δήθεν, από τις πολιτικές προεκτάσεις των γεγονότων ; Δεν ντρέπεστε να μασκαρεύεστε, τώρα στα γεροντάματα ;

Ποιος μπλέκει τον τωρινό Πρόεδρο στα παιχνίδια του ;

Το ΠΑΣΟΚ ή ο Καραμανλής, που θεωρεί σίγουρη την εκ νέου υποψηφιότητά του και το διαλαλεί μέσω των φερέφωνών τους Παυλόπουλος κλπ ;…

Που ξέρουν οι της κυβέρνησης πως ο κ. Παπούλιας θα είναι ξανά υποψήφιος ;

Το να προσπαθεί και να επιδιώκει, ένας πολιτικός φορέας για να δοθεί η δυνατότητα στο λαό ν΄ ασκήσει το κυρίαρχο δικαίωμά του, δεν είναι ευτελισμός, αλλά εφαρμογή της πεμπτουσίας των συνταγματικών διατάξεων, για τη λαϊκή κυριαρχία.

΄Ολα τ' άλλα είναι προφάσεις και τερτίπια στήριξης μιας χρεοκοπημένης και επικίνδυνης, για το λαό και τη χώρα, κυβέρνησης, που ανατρέπει και καταστρέφει τα πάντα !...

Πάρτε, λοιπόν, τις περισπούδαστες αναλύσεις σας και αράξτε, όπως κάνατε χρόνια τώρα, γέροντες συνταγματολόγοι, αφού πρόσκαιρα διανθίσατε τη μονοτονία σας, με το παίξιμό σας στα πρωτοσέλιδα των ΜΜΕ, της Δεξιάς και της διαπλοκής…

Τη δουλειά σας και τη δουλειά μας !...

ιολαγνεία,
τρομοκρατία,
κάμερες,
πράκτορες-ισσες,
βλαστοί και παρακλάδια,
κυνήγι (μαγισσών) blogger's,
παπαγαλάκια - πρετεντέρηδες.
Ελλάδα 2009

Επανίδρυση του κράτους της Δεξιάς...

Aπό το http://logoplokies.blogspot.com/

.
… ποινικές ρυθμίσεις για την κουκούλα , αυτεπάγγελτη δίωξη για περιύβριση αρχής, ανεξέλεγκτη λειτουργία στις κάμερες – χαφιέδες, άρση απόρρητου των επικοινωνιών, λήψη, ανάλυση και αρχειοθέτηση DNA, ονομαστικοποίηση καρτοκινητών, επιχείρηση τρομοκράτησης και φίμωσης των blogs…
Η ψήφιση και η εφαρμογή μέτρων, που πλήττουν τα δικαιώματα όλου του λαού, όλων των πολιτών, είναι ίδιον των ανίκανων και των αδέξιων, δηλαδή των Δεξιών!...

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

οι αδιαφανείς πόροι διαφθείρουν τα κόμματα



Οι πολιτικοί και τα πολιτικά κόμματα , είναι πασιφανές ότι είναι στο επίκεντρο της διαφθοράς και κατά συνέπεια της υπονόμευσης- απαξίωσης τους.

Το σκάνδαλο της
ziemens ήρθε να αποκαλύψει πόσο βαθιά έχει αλλοιωθεί όχι μόνο η λειτουργία βασικών θεσμών , αλλά και οι ίδιες οι αντιλήψεις της κοινωνίας γι αυτούς

Η
"κομματικοκρατία" , "οι κουμπάροι" , "τα δικά μας παιδια" εκλαμβάνονται πλέον σαν κάτι το δεδομένο, αποδεκτό και απόλυτα φυσιολογικό.

Πως χρηματοδοτούνται σήμερα τα πολιτικά κόμματα, ποιος τους ελέγχει,
ποιος μπορεί να εμπιστεύεται τους εικονικούς ισολογισμούς τους (ή τα μπακαλο-τέφτερα του "εκσυγχρονιστή") ; όταν όπως σαν την κάθε μικρή ή μεγάλη επιχείρηση τηρούν διπλά βιβλία, στα πλαίσια της εθνικής μας παραοικονομίας;

Ποιος
είναι τόσο αφελής Έλληνας πολίτης για να πεισθεί από τα ¨πόθεν έσχες" που καταθέτουν οι εθνοπατέρες και "ελέγχεται" από επιτροπή της βουλής (δηλ. από τους ίδιους);

Ποιος
μπορεί να μην κάνει συνειρμούς περίεργους, όταν οι ίδιοι οι βουλευτές ομολογούν ότι χρηματοδοτούνται από "φίλους" επιχειρηματίες;

Οι αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις (
ziemens, mayo κλπ), η απουσία αξιόπιστων μηχανισμών δημοκρατικού ελέγχου, ή έλλειψη ουσιαστικής και τακτικής λογοδοσίας για τις υπέρογκες κομματικές δαπάνες ( άδηλες οι περισσότερες), οι παράνομες οικονομικές συναλλαγές, η νομή της εξουσίας έτσι ώστε να αντλούνται οικονομικά οφέλη για το κόμμα ή τον βουλευτή "διευκολύνουν" τις δραστηριότητές τους σε κομματικό ή ατομικό επίπεδο.

Οι υπέρογκες, προκλητικές προεκλογικές δαπάνες των βουλευτών (με το σύστημα
της σταυροδοσίας) τους καθιστούν ομήρους κάθε ιδιώτη που τους χρηματοδότησε ή απόλυτα ευάλωτους στα κέντρα με οικονομική ισχύ που τους προσέφεραν -φυσικά με το αζημίωτο- τις απαραίτητες ενισχύσεις τους.

Οι πολίτες αυτής της χώρας, αυτά τα αντιλαμβάνονται πάρα πολύ καλά και δεν είναι άνευ σημασίας η αυξανόμενη απαξίωση που περιποιούν στην πολιτική και στους πολιτικούς.

Ποιος άραγε πιστεύει ότι παράγεται πολιτική στη χώρα , νομοθετικό έργο στη βουλή, εκτός από τα ημίμετρα νομοσχέδια που εξυπηρετούν ημετέρους σε μια διαδικασία "δούνε και λαβείν".

Το 70% έχει απονείμει το τίτλο του διεφθαρμένου στα πολιτικά κόμματα και η πρόσφατη εκλογική αποχή είναι άλλο ένα δείγμα γραφής.


Κι οι πολιτικοί και τα πολιτικά κόμματα περί άλλων
τυρβάζουν.

Αντί να ξεκαθαρίσουν τον τρόπο χρηματοδότησης τους με διαφανείς δημοκρατικές διαδικασίες ελέγχου, περιορισμό των απαράδεκτα και προκλητικά υπέρογκων δαπανών τους, να εφαρμοσθεί
πραγματικός έλεγχος του ¨πόθεν έσχες" (5 λογιστές αν τα ελέγξουν θα πρέπει να κτίσουμε νέες φυλακές)

Είμαστε στο πάρα 5' και πρέπει άμεσα να παρθούν μέτρα προστασίας του πολιτικού μας συστήματος γιατί η αντίδραση θα γίνει "πανδημία" και οι συνέπειες απρόβλεπτες

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009

το πήρε πίσω "ο πολλά βαρύς με ολίγη" Σιούφας




Αναγκάστηκε "ο πολλά βαρύς με ολίγη" Σιούφας να πάρει πίσω την ειδική νομοθετική ρύθμιση που προσπάθησε να περάσει.

Να πληρώνει δηλ. η βουλή ασφαλιστικές εισφορές στους βουλευτές που επέλεξαν να μην ασκούν (άλλο) επάγγελμα (πλην αυτό του βουλευτή) .

Την ειδική αυτή ρύθμιση είχε συμπεριλάβει μάλιστα σε άσχετο νομοσχέδιο που αφορούσε την φορολόγηση των σκαφών αναψυχής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ρύθμισή του, προέβλεπε να δοθούν στους βουλευτές αναδρομικά από 1ης Αυγούστου 2008 οι ασφαλιστικές εισφορές στους αναγνωρισμένους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς ασφάλισης (κύριας ή επικουρικής), που παρακρατήθηκαν από τους βουλευτές που επέλεξαν την αντίστοιχη περίοδο να μην κάνουν χρήση του δικαιώματός άσκησης του επαγγέλματός τους ( για όσους έχουν, γιατί έχουμε και ανεπάγγελτους).

Στην εισηγητική έκθεση σημειωνόταν, ότι μετά την κατάργηση του επαγγελματικού ασυμβιβάστου διαπιστώθηκε ότι πολλοί βουλευτές επιλέγουν να μην επιστρέψουν στην πρότερη εργασία τους.(????)

Αν ψηφιζόταν η ρύθμιση Σιούφα η συγκεκριμένη κατηγορία βουλευτών θα θεμελίωνε δικαίωμα και δεύτερης σύνταξης (εκτός της βουλευτικής) με επιβάρυνση ημών των κορόιδων.

Την χαρακτήριζε "σωστή και δίκαια".
Ο Σιούφας που δεν είχε πει κουβέντα όταν ο "καταλληλότερος" έκλεινε τη βουλή ( στην οποία προίσταται) για να παραγραφούν τα σκάνδαλα της κυβέρνησης, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του και τον θεσμικό του ρόλο.

Σε 400-500 χιλιάδες ευρώ ετησίως ανερχόταν την περίοδο που ίσχυε το επαγγελματικό ασυμβίβαστο, το ποσό για τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Η αντιπολίτευση στηλίτευσε την προσπάθεια Σιούφα και τελικά αναγκάστηκε να την αποσύρει (υπήρχε και ο φόβος καταψήφισής της από 1-2 Μανώληδο-Πιπιλήδες , με τις όποιες παρενέργειες).

Κι αυτά την ίδια στιγμή που "τα ασφαλιστικά ταμεία δεν έχουν μία”…

Μάλιστα η Ομοσπονδία των εργαζομένων στα ταμεία παρουσίασε τα εξής απίστευτα νούμερα…
Στα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ ήταν το χρέος του Δημοσίου το 2003.
Στα 12,6 δισεκατομμύρια θα φτάσει το έτος 2009.

Κι οι εθνοπατέρες θα ψήφιζαν εισφορά για πάρτη τους.

Μήπως βέβαια θα ήταν η πρώτη φορά ;

Και μετά δυσανασχετούν για την ανυποληψία τους , και την πλήρη απαξίωση της πολιτικής (ιδιαίτερα από τους νέους )

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2009

η δεξιά ήταν και είναι πάντα ίδια ( ο λύκος κι αν εγέρασε ...).


DNA ακόμη και για τροχαία συμβάντα.
Κάμερες σε 24ωρη βάση.
Παρακολουθήσεις τηλεφώνων.
Χέρι στα blog's
Γκέτο για τους μετανάστες

Συστατικά του αστυνομικού κράτους της ΝΔ, με πρόσχημα την πάταξη της .....τρομοκρατίας
Η κυβέρνηση διολισθαίνει κάθε μέρα σε αντιδημοκρατικές αποφάσεις που είναι ασορτί με τις αποφάσεις χουντικών κυβερνήσεων .
Τα μέτρα τους, μας αφορούν όλους , έστω κι αν δεν έχουμε παρτίδες με τον νόμο.
Αποτελούν κατάφωρη παραβίαση ατομικών δικαιωμάτων, και επαφίεται η προσωπική ζωή ενός εκάστου στην αμαρτωλή ΕΥΠ και την διεφθαρμένη ΕΛΑΣ για να πληρωθεί η ρήση του Μητσοτάκη (μέρες που είναι) '' εσείς είστε ο νόμος".
Αποφάσεις που δημιουργούν ανησυχία και στην αντιπολίτευση, μάλιστα το ΠΑΣΟΚ φοβάται προβοκάτσια εμπλοκής του σε κάποιο θέμα, έτσι ώστε να αναστραφεί το κλίμα και να πάμε σε εκλογές με νέα δεδομένα.
Όλα αυτά σε συνδυασμό με την αιφνιδιαστική αλλαγή της ηγεσίας της ΕΥΠ και την με καθαρά κομματικό τρόπο διαχείρισης των υποθέσεων που χειρίστηκε ο νέος διοικητής της, σαν δικαστικός λειτουργός.
Με σωσίβιο στη ακροδεξιά στροφή (και λόγω ΛΑΟΣ) - πάνε περίπατο οι μπαρούφες του μεσαίου χώρου- προσπαθεί να σωθεί από το τσουνάμι της λαϊκής αντίδρασης που φουσκώνει .
Πρέπει να τελειώνουμε μ΄ αυτούς, το συντομότερο δυνατόν

Δεν απαλλάσσεσαι "λόγω (Δ)ένδειας"



Οποιαδήποτε φίμωση των blogs..

Θα θεωρηθεί αντιδημοκρατική.

ΤΕΛΟΣ

Λέμε όχι στους μπλογκο-νόμους! Όλα τα κόμματα θα είστε συνυπεύθυνα!






Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

η Ελλάδα σήμερα : " Δημοκρατία" των ολίγων

Εξαντλείται και φτωχαίνει η Δημοκρατία, που αναγνωρίζει ως μόνο δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών να συμμετέχουν στις κάλπες κάθε 4 χρόνια.

Δημοκρατία στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία σημαίνει , πρώτα απ όλα το δικαίωμα του πολίτη στη μόρφωση, στην εργασία, στις κοινωνικές υποδομές, στην αξιοπρεπή διαβίωση, με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και ασφαλείς και επαρκείς συντάξεις.

Πάνω απ όλα Δημοκρατία σημαίνει, ελευθερία για τον κάθε άνθρωπο και προϋποθέτει ελεύθερους πολίτες.

Δυστυχώς σήμερα στην Ελλάδα, η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία, είναι όμηρος των ταξικών στόχων μεγιστοποίησης της υπεκερδοσκοπίας του μεγάλου κεφαλαίου, των πολυεθνικών και της νέας εθνικής ολιγαρχίας που στηρίζεται στην ηγεμονία πολλών ολιγοπωλίων, που μέσα από την καρτελοποίηση απορυθμίζουν την αγορά, επιβάλλουν υψηλές τιμές ακρίβειας σε προϊόντα και υπηρεσίες, ληστεύοντας το πενιχρό λαϊκό εισόδημα των καταναλωτών, καθώς και
από το ξεπούλημα -νόμιμα και παράνομα - του δημόσιου πλούτου

Κατοχυρωμένα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, αλλά και κοινωνικές κατακτήσεις καταργούνται, αναστελλονται κοινωνικές ελευθερίες.

Το βιοτικό επίπεδο και ιδιαίτερα των ευπαθών κοινωνικών ομάδων,
καταβαραθρώνεται.

Η κυβέρνηση
επιδίδεται με επιτυχία στην σταθερή αναδιανομή του πλούτου από κάτω προς τα πάνω.

Από τους
πολλούς , στους λίγους ισχυρούς

Ο πλούτος όλος στα χέρια των ολίγων.

Μέσα από την απαξίωση , ολοένα και περισσότερο γίνεται κατανοητό,
ότι ζούμε σ ένα άλλο περιβάλλον , ενός σκληρά ταξικού νεοφιλελεύθερου και νεοσυντηρητικού καπιταλιστικού συστήματος.

Που αυξάνει σταθερά τις ανισότητες, τις αδικίες, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, την
μεγέθυνση της ανέχειας και της φτώχειας, την περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Πρώτος στόχος της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας σήμερα, είναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ από τα δεσμά του νεοφιλελευθερισμού, μέσα από σύγκρουση, πόλεμο και ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ.

Τίποτε
δεν μπορεί να αλλάξει πλέον προς το καλύτερο στην Ελλάδα, αν δεν φύγει αυτή η κυβέρνηση.