Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

ΠΑΣΟΚ : ένας χρόνος μετά τη νίκη, σε συνεχή σταδιακή αλλοτρίωσή του και έλλειψη σχεδίου


H σημερινή αποκρουστική κατάσταση της εικόνας του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησής του δεν είναι αποτέλεσμα παρθενογένεσης.

Αποτελεί προϊόν, αντικειμενικά, πολύχρονης σταδιακής υποχώρησης σε ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό επίπεδο.

Μια συνεχής αλλά αθόρυβη μεταλλαγή του σε μηχανισμό εξουσίας και διαχειριστικού κυβερνητισμού, αλλά και της παθογένειάς του να διολισθαίνει από την έλλειψη ιδεολογικών προσταγμάτων, σε νεοφιλελεύθερες και απλά διαχειριστικές θέσεις.

Από το συνέδριο του 1996 μέχρι το 2004 με έκδηλα τα φαινόμενα μετάλλαξης της πολιτικής του φυσιογνωμίας και της ιδεολογικής του στειρότητας, βρέθηκε στη συγκυρία της ηγεσίας του Γ. Παπανδρέου, που υποσχέθηκε το «ΠΑΣΟΚ της νέας εποχής» αλλά και τον ιδεολογικό επαναπροσαντολισμό του.

Δημιούργησε μια αισιοδοξία μια τέτοια προοπτική.

Το ΠΑΣΟΚ μετά την υπέρβαση της αντικειμενικής του εσωστρέφειας, των αδυναμιών του και την ωρίμανσή του, που προήλθαν από τις εκλογικές ήττες του 2004 και 2007 και αμέσως μετά το ξεπέρασμα της εσωτερικής του  κρίσης με την επίλυση του προβλήματος ηγεσίας του και την διαμόρφωση στοιχειωδών όρων πολιτικής παρουσίας του, ήταν σχεδόν βέβαιο ότι πορεύεται προς την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, δεδομένης της ανίκανης και φαύλης κυβέρνησης της ΝΔ του Κ. Καραμανλή.

Μπροστά στην κατάσταση αυτή που επιτάθηκε το 2009 από το όργιο σπατάλης, αναποτελεσματικότητας και φαυλότητας της ΝΔ,  το ΠΑΣΟΚ , αν και όφειλε να διαγνώσει την τραγικότητα της οικονομικής, κύρια, κατάστασης της χώρας μας, αλλά και την απόλυτη σχεδόν έλλειψη πίστωσης χρόνου, αναλώθηκε σε δευτερεύοντα ζητήματα, κύρια εσωτερικών κυβερνητικών διευθετήσεων, σε τακτικές επικοινωνισμού και σε αδικαιολόγητες προεκλογικές δεσμεύσεις με υπερβολές, προκειμένου να ικανοποιήσει την ανεξήγητη ανασφάλεια της νεοσύστατης ηγετικής του ομάδας για την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας.

Στις εκλογές πορεύτηκε χωρίς σαφές σχέδιο προτεραιοτήτων και ιεραρχήσεων, υποκαθιστώντας τα μείζονα πολιτικά διλλήματα με επιμέρους αθροίσματα γενικών πολιτικών δεσμεύσεων, αν και όφειλε να γνωρίζει ότι η επόμενη ημέρα της χώρας μετά τις εκλογές δεν θα αποτελεί  μόνο μια νέα σελίδα, αλλά θα απαιτεί ένα σύνολο ρήξεων και ανατροπών, μια δέσμη μέτρων στο δημοσιονομικό κύρια επίπεδο και στον δημόσιο χώρο , προκειμένου να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις της κατά το δυνατό ομαλότερης εισόδου της χώρας σε μια περίοδο κρίσης σε όλα τα επίπεδά της (κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό, ηθικό) και οι όροι της ομαλής εξόδου από αυτήν, μέσα από ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με την Ελληνική κοινωνία.

Έτσι στις 4/10/2009 ο Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ανέλαβαν την ιστορική ευθύνη της εξόδου της χώρας από την κρίση που προαναφέρθηκε με μια πανίσχυρη πλειοψηφία (δείγμα της τεράστιας πολιτικής εμπιστοσύνης του λαού μας) και εγκαταστάθηκαν στο επίκεντρο της πολιτικής εξουσίας με απόλυτα ηγεμονικό τρόπο, χάρις στην βούληση των Ελλήνων πολιτών και την καθαρή εντολή τους.

Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αντί να εκλάβει την πολιτική αυτή ηγεμονία της σαν άμεση ευθύνη για δράση και να εκτυλίξει έστω και μερικά τις ατελείς κυβερνητικές επεξεργασίες της, αυτοπαγιδεύθηκε μέσα στη βίαιη κατανόηση των επιπτώσεων της δημοσιονομικής κρίσης της χώρας.

Από την έλλειψη σχετικού σχεδίου, την πολιτική αδυναμία των προσώπων που ακολουθούσαν το πολιτικό-οικονομικό του επιτελείο, την αυτοεπιβεβαιούμενη επάρκεια για τις αυτονόητες διευθετήσεις «αλληλεγγύης» τα Ευρωπαϊκής Ένωσης και τον οίστρο της μεγάλης νίκης, αντί να διαμορφώσει έστω και εκ των ενόντων τη σχετική «θεωρία της εξόδου» και να καταγράψει τους στοιχειώδεις όρους της πολιτικής πραγματικότητας που θα την συνόδευαν, αφέθηκε σε αποσπασματικές κινήσεις που υπαγόρευαν οι σχεδόν νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί που αποτέλεσαν τον οικονομικό κυβερνητικό κύκλο του, με αποτέλεσμα  τις επικίνδυνες παλινωδίες, την άγνοια διαχείρισης των αγορών και την απόλυτη άρνηση σε μια νέα οικονομική εκκίνηση της χώρας, βασισμένης σε συνεκτική θεωρία σταδιακής και ελεγχόμενης εξόδου  από την κρίση και σε αφήγηση κινούμενη στο πλαίσιο μιας νέας μεγάλης  κοινωνικής συμφωνίας-κοινωνικού συμβολαίου, με «μίνιμουμ» κοινωνικής συνοχής και με σαφείς και ευδιάκριτες «κόκκινες γραμμές» βασισμένες στην αξιακή κλίμακα του σοσιαλιστικού και σοσιαλδημοκρατικού χώρου και στην ηθική, στην ιστορία  και τις αρχές του ΠΑΣΟΚ, που όπως υποστηρίζει διαχρονικά η μη αλλοτριωμένη βάση του «ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον Λαό και την Πατρίδα»

Έτσι το αποτέλεσμα των αναποτελεσματικών και νεοφιλελεύθερων μέτρων της επιλογής του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης που είτε αγνοούσε , είτε (πολύ περισσότερο) επεδίωκε την αναποτελεσματική αντικατάσταση της πορείας προς τον « άλλο δρόμο»  με την εκβιαστική εγκατάσταση της θεωρίας του «μονόδρομου» μέσω του ΔΝΤ.

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

εκλογές ΟΤΑ: ... παιχνίδι με σημαδεμένη τράπουλα

Διανύουν οι υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες κάθε λογής ( αυτοδιοικητικοί και μη ) στα πλαίσια των "καλλικρατικών" δημοτικών και περιφερειακών εκλογών το τελευταίο κουλουάρ της κούρσας , προς τον τερματισμό και την νίκη «τους».

Αρκετοί από αυτούς επιστρατεύτηκαν από τα πολιτικά κόμματα ( όπως γινόταν δυστυχώς πάντα) σε μια προσπάθεια να δοθεί ο κομματικός χαρακτήρας στο δημιουργηθέν ψηφοδέλτιο (για τα πανηγύρια στον τηλεοπτικό χρωματισμό του χάρτη)

΄Αλλοι κατέβασαν την μέχρι πρότινος κομματική σημαία που ανέμιζαν και με την πολύχρωμη του «ανεξάρτητου» επιδιώκουν να πείσουν ότι μπορούν να πετύχουν εκεί που αποτύγχαναν μέχρι χτες τα σχήματα στα οποία  συμμετείχαν .

Άλλοι ρομαντικοί πιστεύουν ότι δικαιούνται να έχουν λόγο στα ζητήματα που αφορούν την γενέθλια ή της διαμονής τους πόλη, ή την ευρύτερη περιοχή τους.

Άλλοι κάνοντας πολιτικά παιχνιδάκια και παιδικές κοντρούλες συνεχίζουν να ευτελίζουν ακόμη περισσότερο το ήδη απαξιωμένο πολιτικό σύστημα.

Άλλοι κατέρχονται με μόνο μέλημα την καταγγελία των κυβερνητικών ανερμάτιστων επιλογών στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Άλλοι θεωρούν ότι οι πολίτες μιας πόλης είναι  ανίκανοι να διαχειριστούν με κάποιον γηγενή επικεφαλής τα του δήμου τους και εμφανίζονται «κληρονομικώ διακαιώματι» να τους … δώσουν τις λύσεις.

Δεν έχει καμία σημασία ότι υπάρχουν κομματικά στελέχη που επιστρατεύτηκαν … ενώ δεν ήθελαν, που τους χρησιμοποιεί το κόμμα «δια πάσαν νόσον και ….» , που δεν έχουν τις ικανότητες, την εμπειρία.

Δεν έχει σημασία που κάποιοι, περί άλλων ξιφουλκούσαν μέχρι χτες και σήμερα προσπαθούν να μας πείσουν ότι σήμερα θα είναι  … ο άλλος, ο καλός τους εαυτός.

Δεν έχει σημασία ότι ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές κρίνεται κατά τεκμήριο η προοπτική ανάπτυξης του δήμου ή της ευρύτερης περιοχής για κάποιους (που εξακολουθούν να πορεύονται υπονομευτικά στην ενότητα, στον διάλογο και  την σύνθεση  που είναι απαραίτητες προϋποθέσεις προκοπής) είναι ένα στάδιο ανερμάτιστων πολιτικών παιχνιδιών.

Έτσι συνθλίβονται πραγματικά ρομαντικές ανεξάρτητες φωνές που έχουν όραμα και δουλεμένες προτάσεις .

Λίγες μέρες πριν την εκλογική διαδικασία και οι εντυπώσεις που αποκομίζουμε σαν παρατηρητές είναι αποκαρδιωτικές.

Ψηφοδέλτια που συγκροτούνται στην συντριπτική τους πλειοψηφία από ξεπερασμένες αντιλήψεις, από πρόσωπα που το μόνο τους κοινωνικό προσόν είναι αυτό της κουτσομπολίστικης αναγνωρισιμότητας, «κομματικά στελέχη» … έτοιμα για όλα , και από άλλα μιας κοινωνικής "ψωροελίτ" που αδυνατεί να αφουγκραστεί τους παλμούς της κοινωνίας, κάνοντας δύσκολη αν όχι αδύνατη την επιτυχία απλών εργατικών, κοινωνικά καταξιωμένων μέσα από αγώνες ,υποψηφίων.

Οι εποχές έχουν αλλάξει, και το βλέπει ο καθένας σε ψηφοδέλτια χωρίς προσανατολισμό και κοινά χαρακτηριστικά επικεφαλής και υποψηφίων (αχταρμάς), συγκροτούνται έτσι για την ικανοποίηση του αριθμού που απαιτείται από τον νόμο , με όποιον απλά το επιθυμεί.

Ψηφοδέλτια ποικίλων αποχρώσεων (τουρλού – τουρλού), ακόμη και τα με κομματικό χρίσμα, και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την συνύπαρξη όλων αυτών των «περίεργων» … μετά τις εκλογές.

Ανεξάρτητα όμως όλων των παραπάνω εκείνο που πρώτα διαπιστώνουμε είναι ότι απουσιάζει ο διάλογος μεταξύ των υποψηφίων συνδυασμών και οι προτάσεις-προγράμματα.

Παντελώς.

Κάποιοι …  με όσους κι αν πάρουμε μέρος στην εκλογική διαδικασία, …. θα εκλεγούν αναλαμβάνοντας την 8η Νοέμβρη την ευθύνη να διαχειριστούν τις τύχες του μεγάλου δήμου πια ή της περιφέρειας.

Θεωρώ όμως ότι όλοι θα είναι αναλώσιμοι και θα αποτύχουν, μια και θα φορτωθούν στις πλάτες τους ευθύνη, που δεν μπορούν να διαχειριστούν.

Από την μια η υπάρχουσα απαράδεκτη κατάσταση των δήμων μέχρι σήμερα (εξυπηρετήσεις ημετέρων , χιλιάδες «αναπτυξιακές επιχειρήσεις» , υπερχρέωση με θαλασσοδάνεια, ανεπάρκεια στελεχών, ελλιπής εξοπλισμός ) που θα πολλαπλασιαστεί μετά την ένωση με άλλους όμορους που θα συναποτελούν τον μεγαλύτερο καλλικρατικό δήμο.

Δεν μπορεί να παραβλεφθεί η πρώτη θέση των ΟΤΑ στον πίνακα της εγχώριας διαφθοράς.

Από την άλλη τα κενά του αυτοδιοικητικού νόμου που μένει να καλυφθούν με πληθώρα προεδρικών διαταγμάτων για τις αρμοδιότητες και το εύρος τους ( άραγε πότε; και πώς;) για την οικονομική τους αυτοτέλεια.

H οικονομική κατάσταση της χώρας, το κλείσιμο της μικρής έστω στρόφιγγας πόρων προς τους ΟΤΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό, τα χρέη των δήμων με τα τεράστια τοκοχρεολύσια , πραγματικά θα είναι θηλιά στο λαιμό κάθε δήμου, αναγκαζόμενοι να φορτώσουν στις πλάτες των δημοτών τα βάρη , με υπέρογκα τέλη.

Προβλήματα που ενώ για άλλες προηγμένες χώρες αντιμετωπίζονται από τους τοπικούς άρχοντες άμεσα (σκουπίδια και ΧΥΤΑ, ύδρευση-αποχέτευση, συγκοινωνιακό, πράσινο, ποιότητα ζωής) στην χώρα μας αποτελούν ακόμη ταμπού μια και οι μέχρι σήμερα τοπικοί άρχοντες (στην πλειονότητά τους) μόνο μέλημά τους είχαν το φαίνεσθαι ( κολονάκια, φωτιστικά , καλοκαιρινές παπαριζο-ρουβοσυναυλίες κ.ά.) και όχι να εργάζονται με μεράκι στη … λάντζα της πόλης.

Για όλα αυτά απουσιάζει ο πραγματικός διάλογος και οι ουσιαστικές προτάσεις επίλυσης, κατά περίσταση κι όπου γίνεται είναι τηλεοπτικής κατανάλωσης.

Οι εκλεγμένοι περιφερειάρχες καλούνται να δρομολογήσουν προοπτικές που θα καθορίσουν το μέλλον μας, χωρίς όμως να έχουν αρκετοί από αυτούς την διορατικότητα και την δυνατότητα για κάτι τέτοιο και χωρίς να είναι σαφές επαρκώς μέχρι που φτάνει η κυβερνητική παρέμβαση , κινδυνεύοντας έτσι να μετατραπούν σε απλοί διαχειριστές μιας κατάστασης παρόμοιας με την υπάρχουσα ( του διορισμένου δηλ. περιφερειάρχη) .
Η σύγκρουση με την κυβερνητική παρέμβαση, απ τη στιγμή που δεν είναι επαρκώς προσδιορισμένος ο ρόλος εκάστου στην «νέα εποχή» με τον «Καλλικράτη» κάνει το παιχνίδι με «σημαδεμένη την τράπουλα».

Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

τα "σοσιαλιστικά όνειρα" υλοποιούνται στο ακέραιο...

'Αρχισαν να υλοποιούνται τα σοσιαλιστικά όνειρα στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, απόλυτα και σύμφωνα με τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες (20/3/2010) για ...
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΥΨΗΛΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ 
με .... "' Ελεύθερη πρόσβαση σε Ελληνικό και Παραλία"

Ήδη από το πρωί μετά την συμφωνία με τον τζογαδόρο του Κατάρ που έκανε ο πρωθυπουργός μας ... εκεί στα ξένα που γυρνά, άρχισαν οι εργασίες ( μια και "τα πετροδόλλαρα υπάρχουν"  ) και έχει αρχίσει η πρώτη στρώση της πράσινης απέραντης τσόχας .

Υλοποιείται η βασική κυβερνητική επιλογή "   της πράσινης ανάπτυξης"  σε πείσμα όλων όσων είχαν ... επιφυλάξεις.

Τα 5.300 στρέμματα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού θα επιτρέψουν στη χώρα μας να καμαρώνει άλλη μια τεράστια επιτυχία της (μετά την αποπληρωμή του χρέους της στους διεθνείς τοκογλύφους), αφού θα γραφτεί στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες σαν ....
τη μεγαλύτερη μπαρμπουτιέρα του κόσμου (του πάνω και του κάτω).


Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το όριο ανθρώπινης διαβίωσης είναι 9m2, αναλογίας πρασίνου ανά κάτοικο και η  πυρκαγιά στην Πάρνηθα «έσπρωξε» την αναλογία αυτή ακόμη πιο χαμηλά από ότι ήταν, πετυχαίνοντας παγκόσμιο αρνητικό ρεκόρ για την Αθήνα και η αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο να κατρακυλήσει στα 2m2/κάτοικο.


Έτσι λοιπόν ο πρωθυπουργός μετά την συμφωνία με τον εμίρη του Καταρ(αμένου) θα γεμίσει πράσινο το Ελληνικό και η αναλογία θα βελτιωθεί στον υπέρτατο βαθμό ( κι ας ήθελε  ο αλησμόνητος πρώην ΠΕΧΩΔΕ τσοπανο-Σουφλιάς να το προσφέρει βορά στα συμφέροντα για τσιμεντοποίηση).

Αυτή άλλωστε είναι και η διαφορετική πολιτική αντίληψη.

Στην εξυπηρέτηση ημετέρων (της επάρατης) και την τσιμεντοποίση  - κι άλλο της Αθήνας - η πράσινη ανάπτυξη δημιουργεί νέα δεδομένα.

Απ΄όλη την Ελλάδα καθημερινά πούλμαν θα ανεβαίνουν για ... Ρέμο, Πλούταρχο, Πέγκυ κι άλλα σούργελα σε συνδυασμό με πέρασμα-προσκύνημα στο σοσιαλιστικό όνειρο της πράσινης τσόχας (ανάπτυξης).

Σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα γίνει η τωρινή Βουλγαρία και Σκόπια ΜΑΖΙ , θα ανοίξουν δουλειές με σύγχρονα μπουρδέλα γύρω από την... σοσιαλιστική πρασινάδα.

Η Ελλάδα αφήνει πίσω το μίζερο χτες της φτώχειας και του συνεχιζόμενου δανεισμού και κοιτάει το μέλλον .... με πράσινα γυαλιά και βλέπει ... πράσινους φωτεινούς κάμπους στους οποίους καλπάζουν .... περήφανα πράσινα άλογα.

Γαμώ τη καταδίκη μου 

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

αντιφατικές και αδιέξοδες οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ ξορκίζοντας τις κυβερνητικές του επιλογές σαν "εκτός της ιδεολογίας του" προκρίνει μια  κοντόθωρη στρατηγική υποσχέσεων προς την Ελληνική κοινωνία για την ... γρήγορη απαλλαγή της χώρας από την διεθνή επιτήρηση.

Η στρατηγική του αυτή όμως, είναι αδιέξοδη και ανιστόρητη.

Εκπονήθηκε από τεχνοκράτες, χωρίς συσσωρευμένο και κατακτημένο το αναγκαίο μέγεθος πολιτικών και κοινωνικών εμπειριών και βασίζεται στην μονοσήμαντη και εκβιαστική (με τη μορφή του μονόδρομου) κατάσταση έκτακτης ανάγκης δανεισμού της χώρας η οποία "δεν μπορεί να δανείζεται πλέον από τις διεθνείς χρηματαγορές" και στην απροθυμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υιοθετήσει οποιαδήποτε εναλλακτική πρόταση.

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δεν επεξεργάστηκε εναλλακτικές προτάσεις, αλλά ούτε είχε και τη βούληση να διαμορφώσει ένα ισχυρό διαπραγματευτικό πλαίσιο το οποίο θα έθετε τις πραγματικές διαστα΄σεις της κρίσης.

Ότι δηλ. η κρίση της χώρας μας είναι πρωτίστως αποτέλεσμα του τρόπου της θέσπισης και του μοντέλου της λειτουργίας της ευρωζώνης και δευτερευόντως της διαχρονικής ανεπαρκούς διαχείρισης των ελληνικών κυβερνήσεων, με επιστέγασμα τις εγκληματικές πολιτικές του "εκσυγχρονισμού" και των κυβερνήσεων του Καραμανλή.

Η στρατηγική αυτή του ΠΑΣΟΚ πάσχει από εσωτερικές αντιφάσεις και είναι εμφανέστατο αυτό.

Η κύρια αντίφαση εντοπίζεται στην αυτονόητη και διοικητική - όχι πολιτική - αποδοχή, ότι πρέπει πειθαρχημένα να πράξουμε (...μέσω της εθνικής μας προσπάθειας) αυτό που μας υπαγορεύουν η ΕΕ, το ΔΝΤ και οι αγορές, προκειμένου να τερματιστεί γρήγορα η επιτήρηση.

Η κυβερνητική προσπάθεια εξαντλείται σε απλή διαχείριση της κατάστασης, μέσα από τη διασφάλιση της εκτέλεσης των συμφωνηθέντων με την ΕΕ και το ΔΝΤ, μετατρέποντας ουσιαστικά την κυβέρνηση σε εγγυητή της αποπληρωμής των δανείων των διεθνών κερδοσκόπων.

Υπάρχουν όμως και πρόσθετες αντιφατικές όψεις αυτής της στρατηγικής, όπως είναι η αδυναμία εκτέλεσης του προγράμματος σταθερότητας, η έλλειψη στοιχειώδους αναπτυξιακής στρατηγικής, η παρατεταμένη και βαθιά ύφεση στην οποία έχει περιπέσει η ελληνική οικονομία - που αν και αναμενόμενο απ' όλους, εντούτοις θα δημιουργήσει νέα κοινωνικά προβλήματα - καθώς και το ότι το πρόγραμμα "σταθεροποίησης" θα έχει τουλάχιστον 10ετή διάρκεια με άγνωστη την κατάσταση της χώρας μετά από αυτό το "πείραμα".

Η θέση του ΠΑΣΟΚ με βάση τα παραπάνω , δεν είναι καθόλου διασφαλισμένη και το μέλλον του σαν πολιτικού φορέα του σοσιαλδημοκρατικού χώρου αμφισβητείται, στο μέτρο που η κρίση υπερβαίνει τον εκλογικό κύκλο της χώρας και διαμορφώνει μόνιμες αποστάσεις  (του πολιτικού φορέα ΠΑΣΟΚ) από τις κοινωνικές δυνάμεις που εκφράζει.

Ελλάδα εικόνα μου είσαι και μου μοιάζεις (για το λαμόγιο ... τον 'Ελληνα)

ανυπόγραφο κείμενο  (αλιευμένο από το διαδίκτυο)
Έχω βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την κατάθλιψη...

Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου,για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου...

Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή...

Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;
Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;

Πού ήσουν όταν μας κοροϊδευαν, μας ξεπουλούσαν,μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη κι εσύ τα κυνηγούσες;

Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το φακελλάκι για να σε κάνει καλά και αντί να τον καταγγείλεις τον πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον "γιατρέ μου"

Πού ήσουν όταν έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής στην τηλεόραση και να κόπτονται για το κοινό καλό και το ... δίκαιο, δηλώνοντας 10,000 ευρώ ΕΤΗΣΙΟ εισόδημα...
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης..." έλεγες

Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να του δώσεις γροθιά στη μούρη του καργιόλη, αλλά μετά δεν θα έβγαινε η άδεια της πολυπόθητης οικοδομής, μικρό λαμόγιο ελληνάρα...

Το σάλιο σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου,στον εφοριακό που ανακάλυψε τις δικές σου λαμογιές..

Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο κράτος.

Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου,το άχρηστο σπλάχνο σου, που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους...

Πού ήσουν όταν ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων ήθελα να πω), με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη μεγαλύτερη σημαία...

Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για το δίκαιο του λαού, πηδώντας πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό , για να σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό, συμβασιούχο στο δήμο...άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του(όχι ρε!!! πλέον μπαίνεις στο facebook, έχεις εξελιχθεί)

Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να πληρώσεις λιγότερα,για να πάρεις το τέρας SUV που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου, με το μέγεθός του...

Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία στη δασκάλα του παιδιού σου, που μαλακίες έμαθε, μαλακίες το μαθαίνει, όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί, αλλά πού να τρέχεις τώρα - έχεις κι άλλες δουλειές...

'Αλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο Λονδίνο να σπουδάσει...εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος...

Πού ήσουν συνδικαλιστή της πλάκας και του ελέους όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια επιχείρηση,κατέβαζες τους διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας,δημιουργώντας τόσα προβλήματα,ίσα για να διαμαρτυρηθείς-εκβιάσεις για τα δικά σου μικροσυμφέροντα...

Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε μύτη;

Aγόραζες ... πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες χρηματιστήριο λες και είναι λοτταρία...

Πού ήσουν όταν εταιρείες ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο προσωπικό,χτύπαγαν λίμιτ απ κάθε μέρα...

Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού,πιστεύοντας ότι θα γίνεις πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω)...

Πού ήσουν όταν το χέρι σου πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο δάσος,όταν γεμίζεις τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ ρε πια, φρέντο έλεος, πού ζεις;)

Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο αυτί του διπλανού,αδιαφορώντας για την ύπαρξή του 
(όλοι να καούν ρε, εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια μου και είμαι μια χαρά... γκρααααααου)

Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα μετά το άλλο...
όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες"αποδεικνύονταν κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων...
σταμάτησες να παντρεύεσαι, 
να βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της εκκλησίας προς ένδειξιν της αηδίας σου;
σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη...

Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε άκρη...
πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία,πήρες το τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες...τουμπεκί ψιλοκομμένο... 

και ναι! τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά...

Πού ήσουν όταν τα ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου...
έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες..
τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την πίπα;
και για το πάπλωμα κουβέντα κανείς...
για την ταμπακέρα σιωπή...

Όλοι βολεμένοι στον μικρόκοσμό τους...
ποιος θα έχει την πιο μεγάλη τζιπούκλα,
την πιο γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα,
τα πιο όμορφα παιδιά...τις πιο καλές σπουδές,
το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο άνετο σαλόνι,το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη πλασμα(τική) τηλεόραση, το πιο σύγχρονο ηχοσύστημα...τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο χλιδάτες αποδράσεις, τις πιο γκλαμουράτες εξόδους...

Και δανειζόσουν λαμόγιο, δανειζόσουν...
όχι χρήμα...χρόνο δανειζόσουν...
Και απλά ο χρόνος τέλειωσε...
Κάποτε θα ερχόταν η ώρα... νομοτελειακό είναι....

Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε...
Αποδέξου και μη φωνάζεις...
Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ...ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ...ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ...

Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή αυτοκριτική...να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα καθαρίσουμε τα σκατά που ΕΜΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ...που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ...

Σταμάτα λοιπόν τις κορώνες,κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής" σου και σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικά σου λάθη...

ΕΛΛΗΝΑΡΑ ε ΕΛΛΗΝΑΡΑ !!!!!!!

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

ασαφές πολιτικό περιβάλλον - μόνη λύση ένα άλλο ΠΑΣΟΚ

Το πολιτικό σκηνικό αλλάζει.

Τα πολιτικά κόμματα τρίζουν, το συνδικαλιστικό κίνημα πορεύεται αμήχανο και χωρίς πυξίδα.

Η κοινωνία και οι πολίτες βράζουν.

Κανένας δεν μπορεί να υπολογίσει πως  θα ξεσπάσει.

Η βία θα τρομοκρατήσει την κοινωνία.

Η ανασφάλεια και ο φόβος φαίνεται να κυριαρχούν και τα πολιτικά κόμματα φαίνονται να μην κατανοούν ότι δεν μπορούν να υπάρξουν με τη σημερινή τους ταυτότητα,  πολύ περισσότερο δε, να μεταβληθούν σε άβουλα στρατεύματα μέσα από πειθαρχικές ποινές.

Η ΝΔ φαίνεται ότι αργά και σταθερά θα μεταβληθεί σ' ένα κόμμα ανάλογο με εκείνα της χριστιανοδημοκρατικής Ευρώπης.
Θα συντηρητικοποιηθεί ακόμα περισσότερο διατηρώντας ταυτόχρονα τα χαρακτηριστικά της λαικής δεξιάς.
Θα νοιάζεται - δήθεν - για τα προβλήματα του λαού για να τον οδηγήσει σε πειθήνια υποστήριξη του κεφαλαίου.
Δέσμια της καταστροφικής πρόσφατης κυβερνητικής της πολιτικής, απαξιωμένη στα μάτια του κόσμου, χαμένη στις ισορροπίες, στα πρόθυρα της διάσπασης, παίρνει ζωή αποκλειστικά μόνο από τα λάθη και τις αντιλαικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ.

Το ΛΑΟΣ αντιπροσωπεύει τη νέα μορφή του νεοφασισμού.
Αποτελεί , όπως αρμόζει άλλωστε, το αναγκαίο στήριγμα της άρχουσας τάξης του κεφαλαίου.
Θα στηρίζει όλα τα μέτρα που το ευνοούν στο όνομα του έθνους και της πατρίδας, στο όνομα της κάθαρσης για να εξαπατήσει τον φοβισμένο πολίτη.
Ανησυχεί για την δημοκρατία μέχρι να την εξαφανίσει.
Γι αυτό είναι τραγικό για το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του να εμφανίζεται σαν σύμμαχος και συμπαραστάτης της δικής του πολιτικής.

Το δυστύχημα είναι ότι κάποιοι στην κυβέρνηση δεν ενοχλούνται με την εξέλιξη αυτή, ξεχνώντας ότι σε εποχές κρίσης, σε εποχές φόβου και ανεργίας  κόμματα αυτού του τύπου, εύκολα καλλιεργούν την φοβικότητα στην κοινωνία και δυναμώνουν μέσα από την συντηρητικοποίησή της.
Το παράδειγμα του Λεπέν στη Γαλλία θα πρέπει να γίνει ένα καλό μάθημα για όλους.

Η Αριστερά δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται την εποχή.

Το ΚΚΕ σταθερά μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε μια καρικατούρα σταλινικού κόμματος, με κυρίαρχη πολιτική του επιλογή την περιχαράκωση του θεωρούμενου δικού του χώρου επιρροής.
Δεν πρόκειται να αλλάξει μέχρι τη στιγμή που τα ίδια του τα μέλη απαιτήσουν την προσαρμογή στην σημερινή πραγματικότητα.(αν και ...όποτε)

Ο ΣΥΡΙΖΑ βιώνει την μεγαλύτερη του κρίση με αποτέλεσμα την σφοδρή αντιπαράθεση στο εσωτερικό του και την διάσπασή του.
Η προσπάθεια να μετατραπεί σε ένα άλλο ΚΚΕ, απέτυχε παταγωδώς και οι εμνευστές αυτής της πολιτικής αργά ή γρήγορα θα βρεθούν έξω από την πολιτική βιτρίνα.
Υπάρχουν - μέσα του - δυνάμεις υγιείς  που μπορούν να συννενοηθούν και συνεργαστούν με άλλες,  που στεγάζονται στο ΠΑΣΟΚ ή είναι κομματικά άστεγες.

Το ΠΑΣΟΚ,  πολυσυλλεκτικό κόμμα που οδήγησε το λαό στην εξουσία, που απελευθέρωσε κοινωνικές δυνάμεις δίνοντας όραμα και προοπτική στον Ελληνικό Λαό εμπεριέχει δυνάμεις υγιείς στα σπλάχνα του.

Κι αυτές οι δυνάμεις έχουν πολιτική ευθύνη.

Για να μην μετατραπεί ολοκληρωτικά το ΠΑΣΟΚ σε ...."ένα πουκάμισο αδειανό"

Εχουν αγωνία για την αλλοτρίωση που υφίσταται καθημερινά με τις παλινωδίες και τα πισωγυρίσματα, με τα κυβερνητικά αδιέξοδα.

Θέλουν και μπορούν να αλλάξουν τη ροή των πραγμάτων.

Θέλουν να τελειώσουν  πετώντας στα σκουπίδια ότι σάπιο, ανίκανο και συντηρητικό υπάρχει στο χώρο.

Να αλλάξει ότι αποδείχτηκε επικίνδυνο για τον Λαό και τη χώρα.

 - Να γκρεμιστεί το ΠΑΣΟΚ των παραγοντίσκων, των απολίτικων συμβούλων, των αλεξιπτωτιστών της πολιτικής, των "υπαλλήλων"  των τραπεζων, των βολεμένων με όλες τις καταστάσεις και όλες τις συγκυρίες.

- Να γκρεμιστεί το ΠΑΣΟΚ της αδύναμης ηγετικής ομάδας, των άδειων γραφείων, των πεθαμένων οργανώσεων.

- Να γκρεμιστεί το ΠΑΣΟΚ της κρίσης, των απολίτικων διαδικασιών, της απο-ιδεολογικοποίησης, της οργανωτικής παρακμής.

Το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν το θέλει κανένας, δεν το χρειάζεται η κοινωνία, δεν είναι χρήσιμο στη χώρα.

Πρέπει και επιβάλλεται να ξαναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του και να μπορεί να απαντήσει με προοδευτικούς όρους στα ερωτήματα τι είναι, ποιούς εκφράζει, τι θέλει και πως θα το πετύχει.

... " ΚΑΙ Σοσιαλισμός ΚΑΙ Βαρβαρότητα" (;)

Ζούμε την πρώτη κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ κατά την οποία η κοινωνία νοιώθει πιο άνετα μακριά , παρά κοντά του.

'Εχει άδικο ο πολίτης; 

Έχει άδικο σύμπασα η κοινωνία;

Δεν νομίζω.

'Αλλο σπόρο έσπειρε κι άλλο δέντρο βγήκε.

'Αλλη σοδειά περίμενε κι άλλη βρήκε.

'Αλλη εντολή έδωσε κι άλλη απόκριση πήρε.

Από το "που πήγαν τα λεφτά;" περάσαμε στο "υπάρχουν τα λεφτά" και καταλήξαμε στο "φέρτε όλα τα λεφτά" να ... σώσουμε τη χώρα.

Κι ενω γίνονται όλ' αυτά, τα ακραία νεοφιλελεύθερα στελέχη του οικονομικού επιτελείου πανηγυρίζουν γιατί πληρώνουν εμπρόθεσμα τους διεθνείς τοκογλύφους.

Αυτούς που μας υπερχρέωσαν με συνεργό τη δεξιά και παλιότερα τον "εκσυγχρονισμό", αυτούς που έκαναν τη μίζα αντικλείδι για το εθνικό θυσαυροφυλάκιο, αυτούς που από παγκόσμιοι τραπεζίτες θέλουν να γίνουν παγκόσμιοι κυβερνήτες.

Ξύπνησαν μια μέρα κι αποφάσισαν να μην κερδίζουν μονάχα 3% και πήραν την απόφαση να χρεώνουν 7%.

Κι έκαναν την Ελλάδα πειραματόζωο, έβαλαν τη χώρα του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς σημάδι για ν' ανοίξουν το χορό.

Για να στείλουν το μήνυμα ότι ο Σοσιαλισμός υπέστειλε τη σημαία.

Να χλευάσουν το δίλλημα "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα" και να το κάνουν παραδοχή ότι μπορούμε να έχουμε την απάντηση " ΚΑΙ Σοσιαλισμός ΚΑΙ Βαρβαρότητα"

ο Πολυταξιδεμένος Έλυσε ΚΑΙ το πρόβλημα του Χρέους ...

  
Γράφει ο Δευκαλίων
  
Αφού μας όρισε τον Ι. Ραγκούση για υπέρ-υπουργό και υπέρ-συντονιστή, ο Γιώργος Παπανδρέου ξεκίνησε για τις ΗΠΑ. 
 
Εμείς οι ανόητοι και κουτοί διαμαρτυρηθήκαμε γιατί νομίσαμε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου πήγε ταξίδι αναψυχής και δημοσίων σχέσεων ενώ η χώρα αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα. 
 
Αλλά όπως πάντα εμείς οι στενόμυαλοι Έλληνες κάναμε λάθος.
 
Ο Γιώργος Παπανδρέου ταξιδεύει συνεχώς για εμάς. Έγινε ένας Πολυταξιδεμένος που θυσιάζει την οικογενειακή γαλήνη την σπιτική θαλπωρή για το μεροκάματο του οικογενειάρχη, την σύνταξη της γιαγιάς και την δουλειά του νεολαίου. 
 
Αλλά εμείς ο γκρινιάρης και ανιστόρητος λαός, πως να αντιληφθούμε αυτήν την τεράστια θυσία;
 
Ο Γιώργος Παπανδρέου όμως απόψε μας έκλεισε τα στόματα. 
 
Επισκέφθηκε το... χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, όπου παραβρέθηκε σε γεύμα με τον Πρόεδρο του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και στελέχη επενδυτικών οίκων της Wall Street.
 
Μεταξύ των άλλων δήλωσε ότι στην Ελλάδα πρόκειται να ιδιωτικοποιηθούν, ή να αξιοποιηθούν περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού Δημοσίου, αξίας περίπου 270 δις ευρώ. 
 
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί περίπου στο Δημόσιο Χρέος της χώρας.
 
Τώρα θα ρωτήσει κάποιος καλόπιστος.
 
· Γιατί αφού η χώρα έχει τόσο μεγάλη περιουσία που μπορεί να αξιοποιηθεί και να φέρει μεγάλα έσοδα πήγε η κυβέρνηση και υπέγραψε το περιβόητο μνημόνιο;
 
· Γιατί αφού είχαμε τέτοιο κουμπαρά αφήνουμε τις γριές και τους γέρους να φυτοζωούν με 500 ευρώ τον μήνα;
 
· Γιατί αμείβουμε τους νέους με 600 ευρώ;
 
· Γιατί η ανεργία θεριεύει και διαλύει οικογένειες;
 
· Γιατί οι φτωχοί αυξάνονται στην πατρίδα μας;
 
Δεκάδες Γιατί που δεν έχουν απάντηση για εμάς τους Βαλκάνιους Επαρχιώτες.
 
Ελπίζουμε ο Πολυταξιδεμένος να μας δώσει απαντήσεις αύριο σε αυτά τα Γιατί.
 
Έτσι θα πάψουμε και εμείς οι μικρόνοες να αποκαλούμε την κυβέρνηση μνημονιακή και ακραία-νεοφιλελεύθερη.
 
Να γεμίσει επιτέλους η ζωή μας από νέο-«σοσιαλιστική» αισιοδοξία για το μέλλον της πατρίδας την ασφάλεια των οικογενειών μας και την ευτυχία των παιδιών μας. 

Από το "ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ"
 

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

.. αν παγώσουμε τους μισθούς

Γ.Παπανδρέου : "... αν παγώσουμε τους μισθούς, θα παγώσουμε την αγορά και θα οδηγηθούμε στο φαύλο κύκλο της κατάρρευσης". 
                                       ΔΕΘ 12 Σεπτέμβρη 2009

μαρασμός και υπανάπτυξη με το ΔΝΤ

 
Γ.Παπανδρέου: ... "αν μια χώρα μπει στο ΔΝΤ καταδικάζεται σε μόνιμο μαρασμό και υπανάπτυξη".
(συνέντευξή του στον Στ. Κούλογλου , 3 Ιούνη 2009)

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Το ρήγμα στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ…



Το ΠΑΣΟΚ απέδειξε κατά την διάρκεια των 36 ετών της λειτουργίας του ότι παρ’ ότι αντιμετώπισε σοβαρές πολιτικές κρίσεις προερχόμενες είτε από το εσωτερικό του (Διάσπαση Δημοκρατικής Άμυνας-Διαδοχή Α. Παπανδρέου- Εσωκομματική Σύγκρουση 2007 μεταξύ Γ. Παπανδρέου-Ε. Βενιζέλου), είτε από το εξωτερικό του (σκευωρία σκανδάλου Κοσκωτά -1989), παρέμεινε ενωμένο και ισχυρό. 

Η εξήγηση για το πολιτικό φαινόμενο ενότητα ΠΑΣΟΚ ήταν πάντα μία και μοναδική. 

Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ παρέμενε πάντοτε ενωμένος και...
 στήριζε πάντα την πολιτική και οργανωτική ενότητα του Κινήματος γιατί πίστευε ότι μόνο μέσα από ένα ενιαίο και αδιαίρετο ΠΑΣΟΚ ήταν δυνατόν να υπάρξει Εθνική και Κοινωνική πρόοδος.
Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεις όπως αυτή του σκανδάλου Κοσκωτά πύκνωνε τις τάξεις του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ και συσπειρωμένος σαν μία γροθιά πάλευε για τις αρχές και τις αξίες του Κινήματος, την τιμή και την ιστορία της Δημοκρατικής Παράταξης. 

Όλα αυτά είναι όμως ιστορία.

Σήμερα σε κάθε γειτονία σε κάθε μαζικό χώρο αλλά και σε κάθε οικογένεια οι επώνυμοι και ανώνυμοι στρατιώτες του Κινήματος είναι αμέτοχοι στις κοινωνικές διεργασίες και σιωπηλοί στην πολιτική αντιπαράθεση. 
Την ώρα που η δημόσια εικόνα της ηγεσίας του Κινήματος ταυτίζεται με τον πιο ακραίο νέο-φιλελευθερισμό και την πιο άδικη και βίαιη αναδιανομή του εναπομείναντος εθνικού πλούτου, τα απλά μέλη και ψηφοφόροι του Κινήματος παρακολουθούν απαθείς την επίθεση που δέχεται το κίνημα από τα αριστερά και από τα δεξιά, και δεν ανταποκρίνονται στο κάλεσμα όσων τοπικών οργανώσεων παραμένουν ακόμα ανοικτές.  

Τι συμβαίνει;
 

Σίγουρα είναι ένα πολιτικό-κοινωνικό φαινόμενο που θέλει και πάρα πολύ χρόνο και ιδιαίτερα σοβαρή θεωρητική πολιτική επεξεργασία για να αναλυθεί.

Αλλά ένα είναι βέβαιο και σχεδόν σίγουρο.  

Τα απλά μέλη και ψηφοφόροι του Κινήματος είναι πατριώτες δημοκράτες άνθρωποι, που έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο το πολιτικό κριτήριο και το αίσθημα της κοινωνικής δικαιοσύνης. 

Είναι άνθρωποι εργατικοί, σοβαροί, με κώδικα τιμής και σύστημα αξιών. 

Δεν μπορούν λοιπόν να δεχθούν κούφια μεγάλα λόγια και υποσχέσεις ταυτόχρονα με εθνική υποτέλεια. 

Δεν μπορούν να κατανοήσουν πως αυτό το μεγάλο και νικηφόρο σε μεγάλες και κρίσιμες μάχες για την κοινωνική ευημερία κίνημα υποτάχθηκε σχεδόν αμαχητί στους πιο στυγνούς και ακραία αντιδραστικούς κύκλους. 

Δεν μπορούν να κατανοήσουν πως είναι δυνατόν ένα σχεδόν χρόνο μετά την εκλογική νίκη του Κινήματος, οι εκλεκτοί του Καραμανλή να συνεχίζουν να διοικούν την Χώρα και όπου και όταν αντικαθίστανται να παίρνουν την θέση τους κάποιοι άγνωστοι νεαροί Ελληνό-Αμερικάνοι, οπαδοί του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, που δεν γνωρίζουν καλά Ελληνικά και ήταν διαχρονικά παντελώς απόντες από τους σκληρούς και νικηφόρους αγώνες του Κινήματος.  

Καταλαβαίνουν ότι κάτι πάει στραβά κάτι γίνεται λάθος και κάπου υπάρχει πρόβλημα.

Οι περισσότεροι δεν αντιδρούν και έχουν ακόμα πίστη ότι πολύ σύντομα όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο.
Αρκετοί (όχι η πλειοψηφία μέχρι τώρα), όμως έχουν πειστεί ότι το πρόβλημα βρίσκεται στην ηγεσία και ότι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. 

Αυτοί οι πολίτες διαρρηγνύουν δημόσια τις σχέσεις τους με την σημερινή ηγεσία του Κινήματος και είτε εντάσσονται σε άλλους πολιτικούς χώρους, είτε μέσα από την δράση τους στο μαζικό κίνημα αντιπαλεύουν δημόσια με θάρρος και με σθένος, που μόνο τα μέλη του ΠΑΣΟΚ και οι οπαδοί της δημοκρατικής παράταξης έχουν να επιδείξουν στην ιστορία των λαϊκών αγώνων τις αντί-λαϊκές κυβερνητικές επιλογές. 

Είναι η εμφανής πλέον αρχή ενός ρήγματος στον Κόσμο του ΠΑΣΟΚ.
 

Ρήγμα το οποίο καθημερινά μεγαλώνει θέτοντας σε κίνδυνο την πολιτική και οργανωτική ενότητα του Κινήματος.
Ότι δεν πέτυχε η συγκυβέρνηση Μητσοτάκη-Φλωράκη-Κύρκου το 1989 θα πετύχει το 2010 η συγκυβέρνηση Γ. Παπανδρέου-Τρόϊκας.
 
Γράφει ο Δευκαλίωνας
http://stoxasmos-politikh.blogspot.com/
  
 

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

"το μεγάλο μας τσίρκο": για 3 μέρες στη ΘΕΣ/ΝΙΚΗ - ΠΕΡΑΣΤΕ ΚΟΣΜΕ ...

3ήμερο  ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:
-με 48 πασάδες και παλακίδες 
-με 500 σύμβούλους 
-με 200 στο υπηρετικό προσωπικό,



-με 3000 στην ασφάλεια (αστυνομικούς, λιμενικούς κλπ.)

(Τις για την περίσταση πουτ@@@ και τα πουστρ@@@)

Σουίτες στα Palace Ηotel.

Xλαπάκιασμα με λουκούλεια γεύματα.

Διασκέδαση στα Πολιτιστικά κέντρα (σκυλάδικα).

Αεροπλάνα.
Βαπόρια.
Υποβρύχια.
Λιμουζίνες.
Vips και παρατρεχάμενοι που θα κλείνουν ...business
Louis Vuitton,Vogue,Cartier, Festina, Gucci  ...Δώρα...δώρα...δώρα...

Εφάμιλλη Ρωμαικής φιέστας η ειδική συνεδρία του, νέου μας,  υπουργικού συμβουλίου.

 καταστάσεις large

Νέος διαμορφωμένος χώρος για τις ανάγκες της συνεδρίας

Βελτίωση προς το ... αυτοκρατορικόν του υπάρχοντος γραφείου της υφυπουργού ( στον 5ο όροφο) της Θεοδώρας, έτσι ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον πρωθυπουργό του ... GOOOO

Πέρασε ανεπιστρεπτί η περσινή χρονιά  της ,  σεμνής μοναχικής και χωρίς πολλές ρεβεράντζες , παρουσίας του "νεο-ηθούς"  Γιώργου "μας" στη ΔΕΘ.

Τώρα έχουμε ανακάμψει, ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ....

ΠΕΡΑΣΤΕ ΚΟΣΜΕ ΚΑΙ ..ΠΛΗΡΩΣΤΕ.
ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ... ΕΝΩΜΕΝΟ - ΦΑΓΑΝΟ


Σημ.
Μήπως TO ΠΑΡΤΥ ΥΠΟΥΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ που θα ακολουθήσει (του υπουργικού συμβουλίου)ΤΗΣ ΚΑΣ  Ραγκούση-Νταλάρα  είναι ευγενής χορηγία του ... "για την Κύπρο" Γιώργου ;

Πέμπτη, 9 Σεπτεμβρίου 2010

οι τηλε-μαϊντανοί στο μεϊντάνι ...

"Χαιρετίζω την διαθεσιμότητα του Αλέξη Μητρόπουλου για την εκλογική μάχη στη περιφέρεια Αττικής, μια διαθεσιμότητα που προωθεί τη συνάντηση της ριζοσπαστικής αριστεράς με τον αριστερό σοσιαλιστικό χώρο. 
Και εισηγούμαι στην ΚΠΕ να αποφασίσει την στήριξη της υποψηφιότητας αυτής με όλες μας τις δυνάμεις" 
 
είπε ο πρόεδρος του ΣΥΝ.
 
"Ταυτόχρονα εισηγούμαι να αποφασίσουμε ότι δεν θα κλείσουμε τη πόρτα, αλλά θα είμαστε ανοιχτοί σε οποιαδήποτε άλλη ενωτική πρόταση, υπό τη προϋπόθεση ότι είναι πολιτικά ισχυρή, διασφαλίζει την ομοφωνία όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ και βεβαίως, συμπεριλαμβάνει τον πολιτικό μας στόχο, τη συνάντηση με δυνάμεις από τον σοσιαλιστικό χώρο, που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ της τρόικας και του μνημονίου"
 
Με αυτά τα λόγια  ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας εισηγήθηκε στην ΚΠΕ να αποφασίσει για τη στήριξη της υποψηφιότητας του Αλέξη Μητρόπουλου για την μάχη της περιφέρειας Αττικής.

"Η συγκεκριμένη πρόταση βασίζεται στη λογική της σύγκλισης της λεγόμενης ριζοσπαστικής Αριστεράς με δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, που είναι αντίθετες στο Μνημόνιο με την τρόικα και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που αυτές συνοδεύουν".
 
Τελικά κάτι πάρα πολύ σοβαρό συμβαίνει στο ΣΥΝ.
 
Δεν γίνεται δηλαδή να "τρελαίνεται" ο Αλαβάνος και να συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα ένα χρόνο τώρα,
 
δεν γίνεται να την "κάνουν" οι άλλοι και να στήνουν το δικό τους περιπτεράκι, 
 
δεν γίνεται να μην καταφέρνουν τόσο καιρό να καταλήξουν σε μια αξιόπιστη και συνεπή προς τις αρχές τους αυτοδιοικητική πρόταση, έχοντας περιπέσει στη δίνη της επιλογής του Αλαβάνου , του Γλέζου, της Βαλαβάνη και τώρα του Μητρόπουλου.
Δεν είναι λογικό ο ΣΥΝ της "αριστεράς και της προόδου" να βλέπει στο πρόσωπο του Μητρόπουλου 
" τη συνάντηση (του) με δυνάμεις από τον σοσιαλιστικό χώρο" (???)

Γιατί χαρά στην προσωπικότητα δηλαδή.
 
'Ενας τηλεοπτικός τυχοδιώκτης-μαϊντανός στα πάνελ των Αυτιάδων είναι,  που επένδυσε στο λαϊκισμό για να στήσει μια βιομηχανία ανάληψης (από το δικηγορικό του γραφείο) εργατικών υποθέσεων.

'Ενας καιροσκόπος που μέχρι και τον .... καθηγητικό τίτλο του σφετερίζεται.
 
Ένας αρχομανής που αφού δεν πέτυχε να μπει σε ΠΑΣΟΚικό ψηφοδέλτιο για βουλευτής ποτέ,  βρήκε άξιο συμπαραστάτη τον  Τσίπρα που την πάτησε παρακολουθώντας τον καθημερινά live να πουλάει αντι-μνημονιακές κορώνες (γιατί αυτό πουλάει - κατά την τηλεοπτική νεοελληνική ορολογία).

'Ετσι τον έπεισε ότι είναι καλή επιλογή ένας "αντιρρησίας ΠΑΣΟΚος" που "χτύπαγε το μνημόνιο καθημερινά απ' τ' αγρια χαράματα" και θέλει να του "δώσει χρίσμα" (μέγιστο το λάθος) ενώ απλά πρόκειται περί ενός αμφιλεγόμενου χωρίς αρχές "πολιτικού" προσώπου.

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

κουτοπόνηρα μαγειρέματα ... της νύχτας

Ο ένας προτιμούσε την υπουργική θέση από αυτή του περιφερειάρχη, ο άλλος προτιμούσε την α' θέση από αυτή που του ανετέθη ... , ο παρ' άλλος κάτι άλλο.

Η κυβέρνηση του Γιώργου "μας" μέσα στη νύχτα προώθησε για τις αυτοδιοικητικές εκλογές
με το νέο νόμο της , που αποτελεί  «ριζοσπαστική δομική αλλαγή» και που βάζει «νέα θεμέλια στη λειτουργία και τη δομή της πολιτείας» υποψήφιους απρόθυμους για τα αξιώματα που θα διεκδικήσουν (και όσοι εκλεγούν να υπηρετήσουν).

Το κριτήριο επιλογής ενός εκάστου και συνολικά βεβαίως, ελάχιστα είχε να κάνει με τα περιφερειακά ζητήματα ή αυτά της κάθε πόλης.

Η "μεταρρυθμιστική" πρόκληση του Καλλικράτη ουδόλως ενέπνεε.

Με κριτήρια την αναγνωρισιμότητα, τον εκλογικό  "επαγγελματισμό" , την πειθαρχία κάποιων απέναντι στην άρνηση άλλων (με ιδιοτέλεια βεβαίως την πολιτική ύπαρξή τους)  η κυβέρνηση δείχνει ότι μοναδικό της μέλημα είναι να κερδίσει τις εντυπώσεις με το προσδοκώμενο πρασίνισμα του χάρτη, απέναντι στην καθημερινά διογκούμενη δυσαρέσκεια των επιλογών της με βάση το μνημόνιο που μας καθιστά έρμαιο, σαν χώρα, των διευθυντηρίων.

Η κυβέρνηση τα θέλει όλα δικά της.

Να καπελώσει την λαϊκή δυσαρέσκεια με μια πρόσκαιρη "επιτυχία" .

Η κουτοπονηριά  όμως τιμωρείται

Γιατί η κυβέρνηση με τις επιλογές της δείχνει να μην σέβεται την διοικητική μεταρρύθμιση που η ίδια εισάγει, ψάχνοντας για μήνες να βρει υποψηφίους να την υπηρετήσουν, για να καταλήξει μέσα στη νύχτα μετά από αλλεπάλληλα γράψε-σβήσε με κριτήρια κάθε άλλο παρά αυτοδιοικητικά.

Γιατί η κυβέρνηση επιδιώκει να μετατρέψει την όποια περιφερειακή ή τοπική επιτυχία της,  σε θετική ψήφο στα απαράδεκτα μέτρα της, που αποδομούν το κοινωνικό κράτος, προκαλούν οικονομική ύφεση , διογκώνει την ανεργία και προκαλεί ανέχεια.

Κατέδειξε ότι η κυβέρνηση δεν ήταν καθόλου έτοιμη "σαν από καιρό" να στηρίξει το εγχείρημά της με ικανά αυτοδιοικητικά στελέχη , αποδεκτά από τις περιφερειακές κοινωνίες.

Γι αυτό κατέληξε σε β' διαλογής ευκαιριακές επιλογές και σε  τατούληδες.

Η παταγώδης αποτυχία του πρωθυπουργού να πείσει τα α' διαλογής στελέχη της κυβέρνησής του να στρατευτούν για να βάλουν τα «νέα θεμέλια στη λειτουργία και τη δομή της πολιτείας» καταδεικνύει με μελανά χρώματα το αποτέλεσμα που θα έχει ο Καλλικράτης σαν "δομική αλλαγή" στην εφαρμογή του,  αλλά κύρια καταδεικνύει και την ανεπάρκεια του.

από την Άντζελα (του Τόλη) στην Άννα (του Γιώργου)

Ξαπόστειλε την Άντζελα ο Γιώργος "μας" γιατί ο Τόλης ξεχνούσε
 να πληρώσει την ΔΟΥ

"Είχανε πάρει λάθος δρόμο ,
λάθος μονοπάτι τα παιδιά
την εφορία δεν πλήρωσαν,
ρίξανε ανάποδη ζαριά!"


'Ομως ο Γιώργος "μας" δεν μας άφησε για πολύ παραπονεμένους,  που χάσαμε από τα υπουργικά έδρανα η Άντζελα.

Τό σκέφτηκε όλη τη νύχτα και προς το ξημέρωμα μας ανακοίνωσε ότι η 'Αννα του Γιώργου ( που απελευθέρωνε κάθε χρόνο την Κύπρο με το αζημίωτο) θα κατέχει θέση στα υπουργικά έδρανα του νέου ... "πάμε μπροστά",  μετά .... το νέο μηδενισμό του κοντέρ.

'Ολα ωραία και καλά , ΟΛΟΙ ευχαριστημένοι πιά πορευόμαστε ... στο μέλλον (gooo).

 Με εκείνη την υπόθεση του Γιώργου, που έφαγε το κεφάλι του "ο πολύς" του σημίτη, πανταγιάς  (που είχε ζητήσει  από το ΣΔΟΕ να «σβήσει» χρέος του  προς το Δημόσιο του  ύψους 100 εκατ. δραχμών)   δεν μας έδωσε κάποια εξήγηση , ο Γιώργος "μας" ,  ο τηλεοπτικός καπελέρης του ή το alter ego του (και ξάδελφος).

'Οχι τίποτα άλλο αλλά να  μην σκάσει καμιά στραβή και ξανακυλήσουμε  ... από την στέρηση μιας και πάλι .... τεράστιας πολιτικής περσόνας
και την αγωνία ποιός .... θα αντιμετωπίσει το μεταναστευτικό.

Γιατί όσο νά ΄ναι η μιλένα, η φώφη κι η μαριλίζα είναι  .... δευτεροκλασσάτες